weblog Martin & Emy HOSOSS

Zaterdag 15 november 2008 foto's

Weer een drukke week geweest.

Dinsdag werden we opgeschrokken van het bericht dat vriend en collega Peter een arbeidsongeluk heeft gehad. Zijn arm raakte bekneld onder een kapotte roldeur van een container. Resultaat was een erg gecompliceerde open breuk, waar bij het nog steeds de vraag is of ze alles zo kunnen herstellen, dat hij 1. zijn hand behoudt en 2. in ieder geval een deel functie terugkrijgt.

Peter is net als Martin vrachtwagenchauffeur en woont met zijn vrouw en drie kinderen in de nieuwbouwwijk naast ons. Peter is nu drie keer geopereerd, waarbij ze in ieder geval de botten hebben kunnen "repareren", maar nu moeten er waarschijnlijk nog spierweefsel en huid getransplanteerd worden.

Vorige week vrijdag zijn we nog bij Anita op haar verjaardag geweest. Emy is 's middags al met Anita meegereden en Martin kwam uit zijn werk.
We hebben gezellig gepraat, en heerlijk gegeten.
Anita heeft ook nog een boel kadootjes gehad, vreemd genoeg alles in rose en paars, naar het schijnt probeert ze de benedenverdieping op Unhjem in deze kleuren om te zetten.
Ze heeft er nu genoeg spullen voor.

Afgelopen weekend zijn we naar Oslo geweest. Zaterdagochtend erg vroeg, kwart over 3, zijn we weggereden vanuit Åndalsnes waar de temperatuur 6 graden was. Al na een uur was de temperatuur gedaald tot -2 met sneeuw. De rest van de weg bleef het grotendeels onder het vriespunt met meer of minder sneeuw. Pas vlak voor Oslo werd het weer warmer en verdween de sneeuw.
We hebben allebei een beetje kunnen slapen onderweg, dus dat was wel lekker.
Ondanks het feit dat we rustig hebben gereden, waren we al om kwart voor 10 bij ons hotel.
Dat gaf ons genoeg tijd om voor 11 uur bij de Engelse kerk te zijn.

Vandaag werd het 125 jarig jubleum van de bouw van de kerk gevierd.
Vanuit Den Haag waren we gewend dat dit soort activiteiten veel mensen naar de kerk trekt, dus wij dachten dat half elf een mooie tijd zou zijn, maar ook hier zijn de Noorse gewoontes doorgedrongen, dus het merendeel van de mensen arriveerde pas 3 minuten voor de dienst begon, zo ongeveer gelijktijdig met de opstelling van het koor achterin de kerk.

Het was een fijne dienst. Bischop David was er ook en hij ging voor in de dienst. Er was een mooie liturgie in elkaar gezet voor de dienst. Het was echt een feestdienst.
Na de dienst was het ook erg gezellig. We hebben weer veel mensen gesproken en een aantal mensen beter leren kennen. Alle dominees uit Noorwegen waren er, nou zijn dat er maar vier, maar toch, ze waren toch maar mooi uit Stavanger en Trondheim gekomen.

Nadat het hele gebeuren in de kerk voorbij was, zijn we nog net voor sluitingstijd een grote Christelijke boekwinkel ingegaan in het centrum. Ze waren net aan het verbouwen, maar toch was er nog genoeg te zien en te koop.
Heel veel wilden we ook niet kopen, want Emy had net vorig weekend inkopen gedaan bij Amazon op internet. Ze heeft ontdekt dat ze nu ook tweedehands boeken kon kopen via Amazon. Want eerder werden die niet buiten Engeland verstuurd, nu wel, Dus de afgelopen week was het ook een pakjes regen in de brievenbus met boeken. Aangezien de verzendkosten nog altijd goedkoper zijn dan de prijs hier in de tweedehandsboekenwinkel is dit een leuke bezigheid. Boeken is ook het enige waar je geen belasting over hoeft te betalen bij de grens, dus de pakjes komen ook snel aan.

Na de boekwinkel hebben we ons snel ingecheckt bij het hotel, want dat kon eerder nog niet. Even de spullen op de kamer gezet en daarna direct de auto weer opgezocht, want er stond ook nog een bezoekje aan de IKEA op de planning. We hadden een paar kleine dingetjes nodig en natuurlijk moesten we ook ideeen opdoen. Voor de nieuwe servieskast moesten we nog een inbouwlampje hebben, en voor de CD kasten die gaan verhuizen nog een opzetstuk, net als op de andere CD kast. Jammer genoeg hadden ze net het TV meubel uit de collectie genomen die we leuk vonden, dus daar moeten we wat verder voor kijken.

Natuurlijk moesten we ook lekker eten in Oslo. Ondanks het feit dat we een eigen chinees hebben in het dorp, werd het toch een chinees, die onder het hotel zit.
Heerlijk zchechuan eten, Martin verschillende soorten vlees en Emy eend. Lekker ontspannen en gelukkig dicht bij ons bed. We waren allebei heel erg moe van het midden in de nacht opstaan en reizen.

Na een nacht in het goede tweepersoonsbed konden we zo aan het ontbijtbuffet. Het is altijd lekker met vers brood en allerlei uitgestalde ontbijtwaren.

Rond elf uur waren we uitgecheckt en zaten we weer in de kerk. Ook nu weer een fijne dienst, en ook na de dienst weer gezellig met mensen gepraat.

Nu was het weer tijd om terug naar huis te reizen. Het weer was intussen een stukje warmer geworden, dus de terugweg was minder ijzig, maar wel veel natter dan de heenweg. Gelukkig hebben we goede ruitenwissers.
Voor Hamar hebben we bij een wegrestaurant nog wat gegeten. Hier hadden ze ook Kersteten, voor Martin werd dit de hoogste tijd.

Onderweg moest Emy al even bellen met een familie in Rauma, vanwege een sterfgeval in de familie. De begrafenis was voor vrijdag geplant, dus er was geen haast, maar het is goed om dan toch even contact te hebben.

Emy had een redelijk volle week met voorbereidingen voor verschillende diensten en natuurlijk voor de begrafenis van vrijdag. Ondertussen is hier de rek er ook een beetje uit, dus na dit (werk) weekend heeft ze even drie dagen vrij. Nou ja vrij. Ze werkt officieel maar 60%, maar de meeste weken worden het veel meer uren. Volgende week gaat ze haar uren een klein stukje terugnemen, maar eerst nog zondag 2 diensten.

Martin had een afwisselende week, hij mocht op drie verschillende vrachtwagens rijden, maandag, dinsdag en donderdag op zijn eigen 21, woensdag op de rode 3 met laadklep, vrijdag op de witte 33 met laadklep. Ook reed hij weer op verschillende plaatsen, Zowel Sunnmøre als NordMøre deze week.

In Åndalsnes is nu ook hurtigruten schip NordLys aan gekomen, nu hebben we dus uitzicht vanuit het centrum op twee grote schepen, in plaats van op het fjord. Best indrukwekkend.

Om 15.41 gaat nu de zon onder en weer op om 8.45, in Nederland gaat de zon onder om 16.48 en op om 7.58, dus daar is het bijna 2 uur langer licht. We zitten nu in de donkere tijd voor de kerst, nog geen sneeuw, misschien volgende week, maar tot nu toe veel regen en storm.

Zaterdag 8 november 2008 foto's

Er is weer een beetje rust in de tent, dus moesten we zelf voor vermaak zorgen. Deze week hebben we een nieuwe servies kast gekocht, nou ja niet nieuw, maar tweedehands.

We waren eigenlijk al een paar jaar op zoek naar een nieuwe kast, want de oude servieskast die was gewoon niet mooi meer. Gelamineerd MDF, blijft nou eenmaal geen 25 jaar lang mooi, al proberen we het nog zo hard.

Nu hebben we dus een nieuwe kast, van de Aannø fabriek, waar Martin goed bekend is, want daar mag hij zelf regelmatig meubelen laden. Ze kennen hem daar zo goed, dat hij zelfs na openingstijden mag laden en de boel dan op slot moet doen. (Of was dit nou de Noorse stricte handtering van arbeidstijd?) Martin had bij de fabriek een aanbod gehad om de kast voor 75% van de normale verkoopprijs te kunnen kopen, maar we zagen deze kast zo vaak tweedehands opduiken op Finn.no (de Noorse marktplaats) dat we toch voor de tweedehands optie zijn gegaan. Donderdag konden we de kast ophalen hier in Åndalsnes, dus nog dichtbij ook.

Natuurlijk konden we niet wachten, dus werd de kast meteen in elkaar gezet. Eigenlijk hadden we verwacht dat hij in twee delen kwam, maar ja, als je gaat afdingen en ze accepteren je laagste bod, dan kan je dus meer verwachten. En ja hoor, heel veel losse onderdelen, en natuurlijk geen tekening. We zijn natuurlijk ervaren IKEA mensen, dus ook zonder tekening zien we het wel zitten. En de kast staat, na enig overleg over dremels en schroeven en opzekop ingezette kastdeurtjes, kwamen we toch bij een mooi eindresultaat.

De kast is nu helemaal ingericht en de oude kast staat in de logeerkamer, met boeken erin uit de extra kamer... want wegdoen is ook zonde!
In de hoek naast de servieskast stond een hoekkast, die staat nu in de slaapkamer, de twee CD kasten worden later verplaatst naar de boekenwand, als we zaterdag bij IKEA een nieuw opzetstukje hebben gekocht.
Abeltje kan niet zo goed tegen verandering, dus die heeft de hele avond en ochtend erna lopen mauwen, nu heeft ze door dat de kast blijft en dat de rust is wedergekeerd. Eva vind het gewoon prachtig om een nieuw klimmeubel te hebben, hoewel we wel proberen om dat enthousiasme te dempen.
Tot zover de grote ombouwactie in huis.

Zaterdag zijn we naar Tingvoll geweest, daar wonen vrienden, een ex-collega van Emy en haar Nederlandse man. Het was zoals altijd heerlijk ontspannen en gezellig. Op weg naar Tingvoll moesten we nog wel over een dikke laag glad ijs en sneeuw, maar de winterbanden doen het prima in combinatie met rustig rijden. De eerste "winter" dagen zijn altijd spannend.
Op de terugweg was het ook nog voorzichtig rijden. We proberen altijde de één na laatste veerboot te halen, dan hebben we nog een herkansing als het misgaat onderweg. Deze boot is altijd heel erg rustig, en ook vanavond stonden we weer als enige passagiers op de veerboot,

Het meeste ijs en sneeuw was zondagavond al weer verdwenen. Het is deze week wisselend weer geweest, veel regen, maar ook harde wind.
Er zijn ook weer wisselende temperaturen. We hebben ongeveer 6 graden met stormwind op dit moment in Frydenlund, terwijl het in het centrum elke keer 2 graden is, met bevroren stoepen. Door de tunnel in Innfjorden is het elke keer 3 graden en in Måndalen 1, dus erg verschillend. Wij wonen dus warm. Zeker in het najaar als de wind uit het midden van het land, nog redelijk mild is, in het voorjaar kan het andersom zijn.

Op weg naar Tingvoll zijn we nog even gestopt in Molde, eerst naar de Europris, want Martin wilde graag een nieuw kattemandje kopen. Want Eva ligt zo graag in mandjes en dozen. Uiteindelijk ligt Eva nu elke keer "op" de mand, maar maar goed, we hebben weer wat nieuws voor ze.
Ook hebben we nieuwe ruitenwissers gekocht. Nu van Champion, perfect, de ruitenwissers van Bosch die we eerst elke keer hadden, deden gewoon hun werk niet goed, deze wel! En met sneeuw en regen weer is dat belangrijk.

Zondagochtend hebben we het rustig aangedaan. We kwamen de avond ervoor pas erg laat thuis. Maar 's avonds hadden we weer een avond van het jongerencafé. Nu was het filmavond met pizza. We hebben naar Evan Almighty gekeken, een erg leuke film, met ook voor jongeren een duidelijke boodschap.

Martin mocht deze week weer rond half zeven beginnen, de meeste dagen was hij rond zeven uur ook klaar. Best lekker, want dan hebben we nog veel avond over samen. Dinsdag hadden we bijbelstudiegroep, daar was Martin sinds de zomervakantie niet meer bij geweest, omdat hij altijd te laat thuis kwam.

Emy had deze week weer onderwijs met haar jongeren. En op donderdag mocht ze het kinderkoor in Måndalen geestelijk vermaken. Dit is een koor van ongeveer 30 kinderen in de leeftijd van 6 tot 12 jaar. Ze zingen erg leuk. halverwege de koorrepetitie krijgen ze iets over Jezus te horen. Dat mocht Emy deze keer doen.

Dit weekend reizen we weer eens naar Oslo. Zaterdag morgen, of was het nacht, erg vroeg weg, zodat we om 11 uur daar in de kerk kunnen zijn. 's middags gaan we daar ook nog even langs de IKEA, die is tot 9 uur open, dus dat zou genoeg tijd moeten zijn.
Zondag gaan we na de kerk weer terug op huis aan.
Volgende week heeft Emy begrafenisdienst, tot nu toe is er niemand overleden, dus we hopen dat dat voor maandag ook niet meer gebeurt. Maar we rekenen eigenlijk toch wel op tenminste 1 begrafenis volgende week, maar we zien het wel.

Zaterdag 1 november 2008 foto's

Vorig weekend was heel erg druk!!! Maar ook fijn. We hadden een weekendje in Bjorli met 81 jongeren van 14 jaar oud. (Geboren in '94)

De kerk had Bjorliheimen, een eenvoudig hotel, afgehuurd. Alle jongeren sliepen met 2 of 3 op een kamer en hadden eigen badkamer en toilet op de kamer. Best luxe, zo hadden wij het vroeger op kamp niet. Maar voor de nachtwachten een stuk rustiger, want 3 jongeren op een kamer maken een stuk minder herrie en ook minder lang, dan 20 op een zaal.

We waren met 6 vaste leiding, elke dag 2 losse hulpen en 's nachts 5 of 6 ouders om de boel over te nemen. Het had fijn geweest om meer leiding te hebben, maar gelukkig was het een vrij rustige groep, dus ging alles prima..
Emy had de eindverantwoordelijkheid en planning, maar ook haar collega John nam zijn deel van de leiding op zich. Verder was Christopher, de jongerenwerker uit het dorp mee, en Inger Marie, de vrouw van John en ex-collega van Emy. Vorig jaar was zij ook konfirmantleraar. Nu was ze mee als extra hulp, samen met Odin en Aldine, hun kinderen van 4 en 2. Martin was ook mee en heeft zich nuttig gemaakt het weekend. Verder was Hildegunn mee, een meisje van 17, als extra hulp.

Uiteindelijk is de schade beperkt gebleven tot 1 hersenschudding en een blauw oog. De hersenschudding ontstond toen een jongen van de trap wilde springen, tegengehouden werd door een harde balk op zijn voorhoofd en teruggeslagen werd met zijn achterhoofd op de trap. De ouders reageerden erg rustig, dit hadden ze vaker meegemaakt.
Het blauw oog ontstond in een iets te realistische dramatisering van de barmhartige samaritaan. Daar wordt een man in elkaar geslagen. Met oefenen ging het in elkaar slaan net ietsje te goed en mocht Heidi de rest van de avond met een ijspak rondlopen. Vechten is ook niet voor meisjes, zelfs niet als het nep is!

We hebben naast een heleboel onderwijs ook veel spel gehad, dit weekend. De meeste konfirmanten kunnen niets meer zeggen met 5 marshmellows in hun mond, hoewel Rune het lukte om met 6 Marshmellows nog "plifplof sykler på taket" te zeggen. Erg knap. Ook kunnen enkele konfirmanten 15 droge biscuitjes eten binnen 90 seconden.

Op zondagochtend hadden we een kerkdienst. Hier kregen de konfirmanten heel veel dingen te doen, zodat John en Emy alleen nog maar de preek en de zegen op het einde op zich hoefden te nemen.

Om 2 uur 's middags kwamen de bussen weer om de jongeren mee naar huis te nemen. Daarna hebben we als leiding nog even om een tafel gehangen voordat we de thuisreis aanvaarden.
's Avonds hebben we met Christopher nog pizza gegeten bij de Italiaan in het dorp. We hadden geen van allen nog zin om eten te koken.

We hebben een heleboel positieve reacties gehad, zowel van jongeren, als hun ouders, als van collega's, erg fijn en een bevestiging van het gevoel dat we zelf ook hadden.

Emy heeft het de rest van de week rustig aan gedaan. Dat kan gelukkig bij haar op dit moment ook.
Martin had gelukkig dinsdag plotseling een vrije dag, dus daar genoten we samen even van.

Dinsdagavond was er ook een bijeenkomst van het geloofsopvoedingsproject. Eerst aten we met heel veel mensen samen, daarna een aantal korte informatieve lezingen over het project en hoe we het het beste kunnen opzetten. Hier krijgt de kerk geld voor de geloofsopvoeding van kinderen tussen de 0 en 18. Vroeger deed de school dit, maar nu mag de school geen geloofsonderwijs gericht op Christendom meer geven, dus moet de kerk verantwoordelijkheid nemen. De staat maakt geld vrij hiervoor.

Donderdag was onze trouwdag, 9 jaar getrouwd alweer. 's Avonds hebben we lekker op de bank nog een keer onze trouwfoto's bekeken. Wat zijn we allebei veranderd sinds die dag! Zowel uiterlijk als innerlijk, maar toch ook nog veel hetzelfde

Vrijdagavond had Martin als het goed is de laatste avond met laatrijden. De late klant gaat een andere maatschappij zoeken, ze hebben tollpost een periode geprobeerd en zijn niet helemaal tevreden, waarschijnlijk over de prijs. Eigenlijk is dat niet eens zo erg. Natuurlijk komen er dan wel altijd wat twijfels op, of er wel andere ritten voor in de plaats komen, maar daar moeten we maar op vertrouwen.

Emy heeft vrijdag nog 3 ontbijtkoeken gebakken, 2 voor Martin en eentje voor Gerd Anne en Adam, waar we morgen in Tingvoll bij op bezoek gaan. Woensdag en donderdag hebben we lekker zuurkool schotel gegeten. Heerlijk die Nederlandse gerechten.
Voor de ontbijtkoek halen we bruine suiker bij de aziatische winkel in Molde. De Noorse bruine suiker is vrij scherpe sterke rietsuiker, terwijl de Engelse suiker die de aziaat verkoopt in zowel licht als donkerbruin, net zo zacht is als de Nederlandse bruine suiker.

Abeltje heeft de laatste tijd weer haar apporteer hobby opgepakt, dus wij krijgen ook genoeg beweging. Eva heeft de nieuwe stoffen tas van de Coop overgenomen, ze slaapt in of op de tas en bewaakt deze erg goed. Af en toe mogen wij de tas lenen om boodschappen te doen, maar liever niet.

Verder is de winter aangekomen. Eerst kwam de sneeuw steeds lager op de bergen, dinsdag lag er sneeuw op de buitengebieden achter Isfjorden en het Romsdal in, woensdag lag er sneeuw op de Ørskog bergovergang en vrijdag begon het ook bij ons op Frydenlund te sneeuwen.
Nu ligt er dus een dun laagje sneeuw op de straat, in de tuin en op het huis.
Als het goed is, gaat het nu weer dooien, dus dat is wel goed. Pas vanaf eind december krijgen we hier in het laagland blijvende sneeuw.

De zon komt op om 8.01 en neer om 16.23, in Nederland is dat 7.33 en 17.12.
Het is wel weer een grote overgang nu de klokken teruggegaan zijn, 's ochtends voelen we het verschil niet zo erg, maar het is al weer heel vroeg donker nu!

Vrijdag 24 oktober 2008 foto's

Een dagje eerder dan normaal, vanwege werk dit weekend.

Afgelopen weekend was erg druk. Zaterdag moesten we nog "even" heen en weer naar Molde voor een controle bezoekje aan de oorarts. De oorarts bewees meteen even dat evenwicht e.d. in je oor zit, want bij Emy ging de hele wereld opeens draaien toen hij in haar oor bezig was. Gelukkig was het verder wel goed en hoeft ze pas over tien dagen weer terug te komen.

In Åndalsnes gingen we bijna meteen door naar de sporthal, want hier werd de nattcup gehouden, een jaarlijks terugkomende voetbalavond/nacht voor 13-18 jarigen, georganiseerd door het jongerencafé.
Wij mochten meehelpen in de kiosk en als deurwacht.

Om acht uur begon de show van Team Extreme Vikings, een evangelisatieteam wat hun boodschap overbrengt met het kapotslaan van stenen, dubbelvouwen van bakpannen, verscheuren van telefoonboeken en breken van basebalknuppels. Dat alles samen met vuurwerk en tussendoor een getuigenis of wat. Er waren 250 jongeren aanwezig, een hele goede opkomst.

Emy had na dit programma geen vaste opgaven meer, dus zij ging rond 11 uur naar huis, samen met de Latvische gast van TX Vikings en zijn 10jarige zoon die bij ons logeerden, Martin volgde rond half 1.

Zondagochtend zaten we allemaal rond 8 uur aan het ontbijt. Victor en Rudy moesten opgehaald worden en met het vliegtuig naar de volgende show in Bergen en wij moesten ons klaar maken voor de kerkdiensten van de dag.

De eerste kerkdienst was in Hen/Isfjorden. Familiedienst met uitdeling van 4-jarigen kerkeboek. Emy gebruikte voor de preek plaatjes van Jip en Janneke, die heetten nu Jon en Jannicke. Het ging over ruzie maken en het weer goed maken. Een leuke ontspannen dienst, volle kerk en veel actieve vierjarigen.

's Avonds hadden we dienst in Rødven. Deze kerk ligt vrij ver achteraf, naast de oude staafkerk en staat er om bekend dat er niet zo'n actieve gemeente is. Gelukkig hebben we hier ook betaalde krachten. De dominee (Emy) Klokker Hans, Koster Magnus (zoon van Hans), Organist Harald, verder de vrouw van Hans, en natuurlijk Martin. Daarnaast kwamen er drie konfirmanten en 1 vader. 10 mensen in de kerk, waarvan 4 betaald...
Het was op zich wel een fijne dienst, met avondmaal. Het wordt dan wel weer laat, negen uur waren we thuis.

Emy moest eigenlijk naar Lillestrøm (bij Oslo) dinsdag/woensdag, maar dat hebben we maar afgezegd. Door haar oorontsteking is ze heel snel misselijk in de auto en is ze verder ook niet helemaal fit. Doordat dat afgezegd was, kon ze maandag vrij nemen. Na zeven dagen werken, was dat eigenlijk ook wel nodig.

Martin had van maandag tot woensdag weer gewone werktijden, maar op donderdag hoefde hij in eerste instantie pas om 14.00 uur te beginnen. Uiteindelijk was hij net aan het werk en werd zijn rit weer afgezegd. Een soort vrije dag, maar zo eentje waarop je weinig kan, omdat je er toch op rekent te moeten gaan werken.
Gelukkig was er wel genoeg tijd om de tuinmeubelen op zolder te zetten, de buitenkraan af te sluiten en de houtvoorraad te controleren, want de winter komt er volgende week aan met vorst en sneeuw, dus dan is het op tijd opgeruimd. Nu nog even kijken hoe we de potplanten laten overwinteren. In de kelder met 10 graden, of in de logeerkamer met iets meer wisselende temperaturen.

Emy heeft de rest van de week hard gewerkt aan de voorbereidingen van het kamp wat het komende weekend gaat plaatsvinden in Bjorli met alle jongeren. 81 14-jarigen bij elkaar. Martin gaat gelukkig ook gezellig mee. Hebben we toch nog het idee van weekend!

Zaterdag 18 oktober 2008

Het is weer weekend, maar vrij hebben we niet echt. We zitten weer even in zo'n hele drukke periode, even een paar weken rennen en vliegen achter elkaar. Hopelijk wordt het daarna weer rustiger.

De ressessie wordt hier ook wel voelbaar. De Noorse bank heeft de rente laten dalen, na deze het laatste steeds te hebben laten stijgen, maar de individuele banken willen niet echt mee. Gelukkig was het geen stijging, want die was waarschijnlijk wel direct door iedereen overgenomen.
Bij Martin op het werk gaan er een paar routes uit, de baas heeft het erover om een trekker te verkopen, maar ondertussen zit er nog niemand thuis en is er nog tekort aan chauffeurs.
Door de financiele crisis zal er best wel minder transport komen, maar met het grote tekort dat er tot nu toe aan chauffeurs was, zal het in deze sector niet zo snel tot een grote werkloosheid leiden. Misschien dat ze nu de slechte chauffeurs er eens uit kunnen gooien.
Er zit wel een chauffeur thuis met een rijbewijspauze (oftewel rijbewijsontzegging voor 3-6 maanden), maar dat is zijn eigen schuld. We vinden het altijd interessant om te zien of de baas deze mensen terugneemt. De laatste die dit overkwam was een Duitser en die is nog niet teruggezien, terwijl de ontzegging toch al weer een tijd geleden plaatsvond.

Emy had van maandag tot woensdag Prestekonvent, oftewel dominees vakdagen in Geiranger in het Union hotel. Samen met een groot deel van haar collega's vanuit het bisdom was het drie dagen luisteren en praten. Dominees zijn erg flink in het praten!

Het was wel heel erg interessant, veel over de vernieuwing van liturgie en liedboek, maar ook over andere zaken, en vooral ook op het sociale vlak tijd hebben. Dus er was genoeg tijd ingeruimd voor maaltijden en het gepraat hieromheen. De maaltijden waren trouwens heel erg goed! Zowieso was het een luxe hotel. Alles werd door het bisdom betaald, dus ze zullen wel geld over hebben.

Emy had nog steeds last van haar oren, het is op zo'n conventie erg lastig om half doof te zijn, vooral als er veel gezoem is. Daarnaast is het evenwicht ook een beetje aangetast, en dat resulteerd weer in wat duizelig en misselijkheid en tijdens het rijden in de auto, autoziekte. Ze kon meerijden met de baas. Nou heeft deze gelukkig vier kinderen en is wel wat gewend, dus een paar keer ekstra stoppen zowel op de heen als terugreis kon er wel bij.

Donderdag moest Emy weer naar de huisarts, deze vond dat haar oor er nog niet zo goed uit zag, belde de dienstdoende KNO arts en zorgde voor een afspraak later op de dag in het ziekenhuis van Molde. Hier werd de gehoorgang helemaal schoongemaakt, stukjes van het trommelvlies die geinfecteerd waren weggehaald en dit alles zonder verklaring van de arts onder een hoop lawaai van de apparatuur. We kunnen verklappen dat het ook niet geheel pijnloos ging. Als gevolg van de toch al lastige evenwichtsorganen ging ze ook nog bijna onderuit bij het van de behandeltafel klimmen, maar gelukkig moest er nog tien minuten gewacht worden op een recept.
310 kroon voor twee mini flesjes oordruppels, de ene gewoon appel azijn en de andere heette cylox.
Gezien de kwetsbaarheid van het oor, moet Emy zaterdag middag voor controle terugkomen bij de arts.
Er is nu wel een groot gedeelte van het gehoor terug, maar het piepen en suizen kwam ook na een dag weer kijken. Het voelt niet lekker, dus nu maar hopen dat het snel verbeterd.
Zaterdag gaat Martin ook maar even mee, om zeker te weten dat we ook weer naar huis kunnen rijden.

Donderdagavond kregen we ook gasten, Viktor met zijn 10-jarige zoon Rudy uit Latvia zijn hier, ze wonen al zes jaar in Zweden met het hele gezin en Viktor werkt mee met Team Extreme, TX Vikings, een evangelisatie team van breedgeschouderde ex-criminelen en verslaafden, die nu hun krachtpatskunsten gebruiken om Jezus te verkondigen.
Vrijdagmiddag hadden we vier van de krachtpatsers en 2 organisatoren te eten bij ons, maar eigenlijk waren het maar saaie jongens, hingen een beetje in hun stoelen, wilden geen groenten, fruit of sla eten, maar wel de cake die als toetje kwam. Viktor is nog de normaalste van het stel, misschien dat een jeugd in een arm land toch een zeker respect voor goed eten geeft? Of is het omdat Viktor toch al rond de 40 is? We weten het niet.
Het is in ieder geval leuk om zo mensen vanover de hele wereld te leren kennen.

Vrijdag had Martin een lekkere korte dag, hij was al om half vijf thuis, extra gezellig nu we TX Vikings op bezoek hadden.

Emy's contract gaat in december weer aflopen, en net zoals alle andere keren zijn er weer een hoop beloftes over en weer gegaan, maar tot nu toe is er dus niets uit gekomen. Er is een toezegging gedaan, dat deze functie door zou lopen tot de zomer van volgend jaar. Maar het is natuurlijk altijd weer de vraag of er echt een contract uit komt. Waarschijnlijk komt er binnenkort ook een nieuwe functie als jeugd/jongerenwerker/katecheet. De baas heeft nu besloten dat hij toch echt iemand met een diploma voor dat werk wil hebben. Of ik even een paar jaar terug naar school wil gaan, om een diploma te halen, waar ik persoonlijk geen behoefte aan heb? Dit staat niet eens meer open voor discussie, zeker niet nu ik alleen om die masters opleiding te kunnen doen, ook al een aantal pedagogiek vakken op Bachelor niveau zou moeten halen. Ik kan mijn tijd wel aan andere opleidingen besteden, waar ik meer aan heb.
Jongeren en jeugdwerk geeft voldoening, maar het kost ook een heleboel energie. Ik denk niet dat ik dit werk over 15 jaar ook nog met plezier zou kunnen doen, zeker niet als het 100% jeugd en jongerenwerk is en niets anders er bij. Nu heb ik ook gewone kerkdiensten en begrafenissen, en doe ik mee met het plannen van een heleboel dingen. Dat zou dan ook wegvallen. Dan blijven alleen de familiediensten over en die met de jongeren. Leuk, maar dat geeft waarschijnlijk niet voldoende voldoening. Zou ik wel zo'n opleiding gaan doen, dan komt er ook een bindingsclausule in het contract. Ook dat staat me helemaal niet aan. Hij loopt nu al 10 maanden te vertellen dat hij juist mij in deze functie wil hebben, nou dan moet hij ook niet zeuren over een diploma omdat dat status geeft aan het kantoor. Ik word een beetje moe van de beloftes. Ik wil eigenlijk wel eens vastigheid, maar niet opgesloten zitten. Maar goed, we wachten af, er staan nou ook geen andere sollicitanten te springen voor de functie, dus hoeveel keus de baas uiteindelijk heeft is ook nog de vraag.

Zaterdag 11 oktober 2008

Het is hier nu echt herfst aan het worden, koude dagen, de sneeuw die steeds lager op de bergen ligt en veel herfstwind/storm.

we hebben de afgelopen twee weken weinig tijd gehad voor het maken van mooie herfstfoto's, m isschien lukt het dit weekend

Zaterdagochtend had Emy afgesproken met Anita en Annie voor een meidendag naar Ålesund. Martin besloot wijselijk om maar thuis te blijven. De dames vermaakten zich prima in Ålesund.

Onderweg moest er natuurlijk gestopt worden bij Harry op het Ørskogfjellet. Hier was het tijd voor een kroket en fricandal, want die kan je natuurlijk bij ons niet kopen.
Altijd weer gezellig om de nieuwtjes uit te wisselen. Als het rustig is, zoals nu in het najaar of soms doordeweeks, dan kan je ook lekker praten.

Daarna moesten we natuurlijk shoppen.
Eerst naar de nieuwe Jula winkel, een grote catalogus winkel die alles verkoopt, dat je maar kan bedenken voor gereedschap, werk, kantoor, huishouden.
Daarna reden we naar de plantage een groot tuincentrum er vlak naast.

Maar de grote attractie was toch wel de StorMoa, groot winkelcentrum. Hier hebben we een heleboel winkels gezien. En ook nog wel wat gekocht. 's middags hadden we een hapje bij de Mac en 's avonds bij Peppes Pizza, altijd gezellig.

Zondagochtend hadden we lekker uitslaapochtend. Gelukkig stuurde Bianca een SMSje dat ze langs wilde komen, dus moesten we kleren aantrekken. Nog voordat Bianca er was, kwamen Peter en Nicole al aan, dus we moesten even opschieten met aankleden. Martin heeft zich dan ook pas 's middags geschoren.
Het werd erg gezellig nadat Bianca, Kelly en Sandra er ook waren, beetje mix van Duits, Noors en Nederlands, maar uiteindelijk begrepen we elkaar allemaal.

Martin had weer vier dagen laat beginnen, laat thuis, maar op vrijdag had hij een rondje naar Kristiansund, zonder aanhanger, dus gewoon lekker rijden en op tijd om te helpen met de boodschappen weer thuis.

Emy was op maandag en woensdag op kantoor en op donderdag en vrijdag op het gemeentehuis voor een cursus gesprekstechniek voor familiegesprekken. Leuk om die oude technieken weer omhoog te halen en te oefenen in rollespelen. Het oefenen in de rollenspelen ging ook erg goed. Dus ook deze kennis is nog paraat. Nieuw was het voeren van gesprekken met hele gezinnen, dus ook aanwezige kinderen in het gezin. Heel leerzaam.

Dinsdag heeft Emy in Molde boodschappen gedaan, onder andere krenten en brandy, want ze heeft donderdag een Engelse Christmas Cake gebakken. Eerst een nacht vruchtjes weken in de brandy, dan beslag maken en vier uur in de over. Nu mag hij twee maanden "rijpen" met om de vijf dagen een voeding van Brandy. Het wordt spannend, want dit was de eerste keer met zo'n waagstuk.
Vlak voor de kerst kan hij ingepakt worden in een spijs en suikerglazuur jasje.

Verder is er woensdag nog Indisch Haantje gemaakt, Rundvlees voor kroketten en een kruidkoek voor Martin, want we zijn door de Nederlandse ontbijtkoek heen, en hij wilde toch wel elke dag zijn vaste twee plakjes in de broodtrommel mee.
Het gare rundvlees is nu in de bouillon ingevroren voor een rustige dag waar we zin hebben in de rommel van het kroketten rollen.

We moeten nu gaan nadenken over het leggen van winterbanden, wel of nog niet, misschien wordt het volgende week wel warmer, maar ja wat als je een berg over moet... kortom, lastig. We hebben de komende week geen plannen om met onze auto een berg over te gaan, dus misschien stellen we het nog een weekje of twee uit.

We weten dat er best een aantal mensen hier mee lezen, het zou leuk zijn als jullie een berichtje in ons gastenboek achterlaten, dan weten we ook wie jullie zijn

Zaterdag 4 oktober 2008

Vorig weekend kenmerkte zich door heel erg veel regen, dus we zijn uiteindelijk niet naar de Romsdalsmartnan (kermis en jaarmarkt) geweest. Johnny Logan was nou ook niet zo'n grote trekpleister dat we ons perse kletsnat wilden laten regenen.

Overdag hebben we wel een rondje door het dorp gemaakt en over de boerenmarkt. Heerlijk een vlees spies bij Georgette (Philipijnse) en een walnoten geiten roomkaas, bij Rekdal meieri (Nederlands).

's Avonds kwam Anita, met z'n drieen hebben we de film "lange flate ballen" gekeken, een heerlijk film, met naive Noren en Noorwegen die het WK wint. Puur fantasie dus, maar erg leuk.

Zondagochtend was het kerk bij ons in Grytten. Er werden 4 kinderen gedoopt en alle 4-jarigen uit het dorp waren uitgenodigt om hun eerste kerkboek in ontvangst te nemen, het was dus vol huis. Op zich een leuke dienst, vooral de vier-jarigen hielden onze aandacht er wel bij. Op de bank, over de bank, onder de bank, op mama, onder mama, met liedboek, zonder liedboek (krijsend omdat mama hem afpakt), en dan als ze hun kerkeboek in ontvangst nemen, heerlijk verlegen en onschuldig. Ook Emy's konfirmanten deden het weer goed in de dienst.

Zondagavond zijn we samen met 2 kennissen naar Molde geweest, naar een jongerendienst in het jongerencafe aldaar. Het was een leuke ontspannen dienst, op een manier zoals we ook wel in Åndalsnes zouden willen gaan uitproberen.

Martin had deze week een wat onregelmatige week. Hij moest een aantal keer naar Molde en Kristiansund, in plaats van rechtstreeks naar Ålesund. Woensdag kwamen zijn containers pas later op de middag, dus 's ochtends kreeg hij vrij en 's middags heeft hij een hele tijd moeten staan wachten voordat de containers eindelijk aangekomen en geladen waren en hij kon vertrekken.

Ook vrijdagmorgen kwamen de containers niet opdagen, dus ging Martin met Emy mee boodschappen doen en na een lekker bakje koffie thuis, werd er weer gebeld, of hij even naar Kristiansund kon rijden met 1 container. Dus maar weer op weg.

Zaterdag was er een SMS voor Emy gekomen met de mededeling dat ze donderdag moest voorgaan in een begrafenis, dus het contact met de familie en de voorbereidingen hiervoor namen weer aardig wat tijd in beslag. Het was geen dramatisch overlijden. De vrouw was 82, had al 14 jaar alzheimer en had geen man of kinderen. Gelukkig werd er door haar neef veel geregeld, en ook haar nog enige levende broer was een goed contact. Op de begrafenis zelf waren zo'n 50 mensen. Dat is iets wat je alleen nog op de kleine dorpen ziet, denk ik, die familie en buren zorg voor elkaar.
Emy was ook mee met het familie samenzijn na de dienst. Van oudsher is het de gewoonte dat de dominee ook mee is, hoewel het tegenwoordig niet zo vaak meer gebeurt, stelde deze familie het wel erg op prijs.
Dus daar stond Emy en was plotseling "de dominee" best vreemd dan, een toespraakje doen, gebed en zegen voor het naar huis gaan van de bezoekende. Even wennen!

Verder was het een week vol met vergaderingen en bijeenkomsten op het kerkelijk kantoor. Dinsdag de hele dag, Woensdag meer dan de helft van de dag en donderdag de hele avond. Vrijdag heeft Emy maar vrijgenomen, 29 uur is ruim meer dan de betaalde 22,5 uur, dus dan moet het kunnen.

Volgend jaar is Emy ook ingepland voor zo'n 2 diensten per maand, plus een dienst week (begrafenissen) elke zes weken.

Deze week lag de temperatuur tussen de 6 en 8 graden, met veel regen en wind. Nu zijn echt de herfstkleuren overal doorgebroken.

Zaterdag 27 september 2008

Deze week hebben we een aantal dagen heerlijk zonnig weer gehad, maar het is nu echt herfst. Koudere nachten, nat gecondenseerde auto 's ochtends na een koude nacht, maar nog net geen nachtvorst.
Overdag kan de temperatuur nog oplopen tot 15 graden in de zon, maar zonder zonnetje zit er niet veel meer in dan 8 graden.

Aan het begin van de week werd er voor later in de week al natte sneeuw voorspeld, maar gelukkig is dat toch later bijgesteld, nu regent het alleen.

Van de week kregen we weer een brief van de Nederlandse belastingdienst. We hopen nu dat dat de laatste blauwe envelop uit Nederland is voor ons. Maar deze had ook positief nieuws. Niet financieel, die hadden we vorige week al, maar hier kregen we excuses aangeboden van de belastingdienst. Dat ze ons zo lang hebben laten wachten en de aanslag verkeerd hadden aangepakt. Mooie afsluiting van ons contact met de Nederlandse belastingen.

Afgelopen weekend heeft Martin erg hard gewerkt aan ons nieuwe houthok, hier staan ook foto's van op de website. Er kunnen vijf pallets met hout in weggewerkt worden, en het kan goed drogen op de plek waar het staat.
Nu zijn we dus eindelijk de losse pallets met het groene dekzeil kwijt, met de hopen hout.

Zondagochtend konden we nog wat meer aan het houthok doen, omdat er geen kerkdiensten waren, die was er pas om 5 uur 's middags.

Het was een oecomenische dienst, samen met alle missieverenigingen, pinkstergemeente, leger des heils en andere groepen. De zaal was meer dan vol (370 mensen) dus Emy zat achter de schermen bij de laptop om de teksten van de zangen en een filmpje goed op het grote scherm te krijgen op het juiste tijdsstip. Het was leuk om al die mensen bij elkaar te zien, alleen 2 1/2 uur was aan de lange kant.

Maandag begon voor Martin weer op de vrachtwagen en voor Emy met een doopsvoorbereidend gesprek met..... de opticien.... zo kom je nog eens bekenden tegen, volgende week een doopsgesprek met mensen die verderop in de wijk wonen. Ook een manier om je buren te leren kennen.

Dinsdag en woensdag mocht Emy weer les geven aan haar jongeren, dit keer over de bijbel. Ze mochten weer een bijbelquiz doen, met een prijsuitreiking op het kamp. Er werd in alle vier de groepen serieus gewerkt.

Woensdagavond zijn Anita en Emy samen naar de film Mama Mia geweest, Emy alweer voor de tweede keer, maar nu in alle rust. Heerlijke meidenfilm echt een aanrader! Jammer dat de rest van het publiek niet meezong met de liedjes.

Donderdag was Martin plotseling vrij, we besloten om ons herfstrondje naar Geiranger te rijden. Over de bouwplaats die Trollstigen heet. Overal oranje mannetjes en op een afstand een leuk gezicht. Wel jammer dat de Trollstigen er volgend jaar heel anders uit zal zien. Geen oud uitzichtspunt meer, maar een nieuw platform zowel bij de wegaanleg als waar de oude zat, met spannende uitloopdelen. Geen losse kiosken meer, maar een betonnen gebouw met grasdak en deels metaal en houten muren, waar de kioskhouders nu niet meer de zomer kunnen wonen, maar alleen kunnen werken.
Als vraagteken, of de fjellstua, het restaurant al verdwijnt, of dat die er nog een zomer zal zijn.

Ook bij Gudbrandsjuvet was het nog een bouwplaats. Er ging ook weinig water door de waterval, dus we zijn maar doorgereden, het zag er niet uit alsof ze daar nog hard gewerkt hadden sinds ons laatste bezoek.

Op het uitzichtpunt van de Ørnesvingen hebben we geluncht met uitzicht over het Geirangerfjord en als entertainment een groep met jonge japanners. Best grappig.

Geiranger was weer op weg naar winterslaap. Er waren nog maar drie winkels open, de benzinepomp med souvenirs, de winkel ernaast en de joker supermarkt. Verder nog twee cafeetjes en de hotels. Dus erg rustig, maar toch nog een cruiseboot in het fjord, met bijbehorende blauwe stinkwolk. Waarschijnlijk de een na laatste van het seizoen.

Op de terugweg zijn we over het Ørskogfjellet gereden, langs Harry en Hilde, en wat wil ons geluk? De fricadellen werden net bezorgd. Onze avondmaaltijd bestond dus uit een kroket, een fricadel en patat, met mayonaise en curry... wat kan je als Nederlander in den vreemde nog meer wensen. Ondertussen gezellig Nederlands pratend, want dat kan daar ook! Erg gezellig en een goede afsluiting van de vrije dag.

Vrijdags moesten we allebei weer werken, maar nu is het weekend weer aangebroken.

We moeten nog nadenken of we naar de kermis gaan dit weekend, want 22 euro entree voor het terrein, zonder dat je nog iets gedaan hebt is wel duur.

Zaterdag 20 september 2008 foto's

Vorige week zaterdag zijn we op tijd opgestaan en hebben we heerlijk ontbeten in het hotel. Rond 8 uur zaten we weer in de auto en zijn we op weg gegaan richting huis.

De reis verliep weer voorspoedig, onderweg zijn we een paar keer gestopt voor een korte benzine en plas pauze.

Bij aankomst in Åndalsnes vonden we een grote (opblaas) orka in onze tuin, die was tijdens de storm van de voorgaande week de tuin ingewaaid. Hij bleek van de schuin-achter buren te zijn.

Bianca had goed op Abeltje en Eva gepast, ze zaten ons op de deurmat op te wachten en zagen er niet ondervoed of zielig uit, dus we gaan ervanuit dat ze goede zorg hebben gehad van zowel Bianca als knuffels van Kelly.

Thuisgekomen is Emy hard aan het werk gegaan om haar preek voor de volgende dag af te maken. De ideeen waren er wel al, maar het stond nog steeds niet op papier. De dagen voor vertrek naar Nederland waren erg hectisch en in Nederland was er ook niet echt tijd voor. Dus nu thuis direct aan de gang.
Martin is ondertussen begonnen met het uitpakken van alle Nederlandse lekkernijen en de gewone was.

Nadat de preek af was, moesten we nog even naar het kerkkantoor, daar lagen de dooppapieren van de dopelingen en de liturgieen van de volgende dag allemaal klaar.

Zondag moest Emy weer aan het werk. Martin gaat nog altijd vrijwillig mee met de zondagsche diensten en is daar echt een grote steun! En dan niet alleen voor het vouwen van de liturgien!

De eerste dienst was in Vågstranda Kyrkje, hier waren 2 dopelingen, 6 belijdeniskonfirmanten die voorgesteld moesten worden, 11 bijbels om uit te delen aan de kinderen van de 5de klas en 8 mensen die het vijftig-jarige jubileum van hun belijdenis vierden. Een volle dienst dus, want tussendoor moest er ook nog gezongen, gelezen en gepreekt worden. Lekker om voor een kerk met 100 mensen te staan, die ook nog meedoen in de dienst.

Omdat we zo'n drukke dag hadden, besloten we om eindelijk onze waardebon voor het buffet van het lokale cafe-restaurant te consumeren.
Het cafe-restaurant is van de pinkstergemeente waar we ook vaak komen, maar wordt overdag gewoon commercieel gerunt.
We hebben hier eigenlijk nog nooit een maaltijd gegeten, eigenlijk omdat we niet zo gek zijn op de typische Noorse keuken die hier op tafel gezet wordt. Maar nu vonden we het een mooie gelegenheid.

Het buffet bestond uit ham en rundvlees rollade plakken in jus, met aardappels en een groentemix van broccoli, bloemkool en wortel. Daarnaast waren er ook wat taaie rundvleesreepjes in een saus, visbolletjes in een saus en in azijn ingelegde zuurkool. Het dessert bestond uit citroen, chocolade en caramelpudding met saus.
Echt Noors eten, wat niet echt spannend is, en we zelf eigenlijk veel beter kunnen klaar maken. Maar goed, we hadden de waardebon gewonnen in een loterij van een lokaal koor.

De avonddienst was in Voll Kyrkje in Måndalen, ook hier was het weer een volle dienst, maar maar 1 doop en geen jubileum. Hier waren de laatste dienst die Emy leidde 4 mensen uit de gemeente op komen dagen, maar deze keer waren er 70 mensen in de kerk! en dat voor een avonddienst!

Maandag mocht Martin weer aan het werk, weer op de late route met Tingstad laden. Dat heeft hij de hele week gedaan, met afwisselend ritten naar Molde, Kristiansund, Ålesund en Sykkelven er aan voorafgaand. Het is nog steeds niet zeker of Tingstad een vaste klant wordt, dus we wachten het maar af. Maandag, dinsdag en woensdag was er een redelijk vlotte ploeg die de boel op tijd had klaar staan, zodat Martin tussen half negen en negen thuis kwam. Donderdag waren ze later en ook vrijdag, waar Martin om kwart over zes zou moeten wegrijden bij het bedrijf, kwam hij niet weg voor kwart voor zeven.

Emy had maandag een vrije dag genomen, dat doen de meeste dominees als ze op zondag werken, dus met zo'n drukke dag en week er aan voorafgaand moest het wel kunnen.

Dinsdag begon voor Emy dus weer de werkweek, met zowel dinsdag als woensdag goed gevuld met lange vergaderingen, dus geen tijd voor de normale dingen. Maar goed, het was een rustige week, dus dan kan het wel.

Emy heeft ook weer de namen gekregen van de doopouders van de dienst van midden oktober. Hier moest met 1 van de ouders al snel een afspraak gemaakt worden, want de man moest volgende week op elandenjacht en zou dan wat weken van huis zijn. Bij een ander gezin moest de doop toch maar in oktober omdat vaderlief na de doop direct een vakantie naar het buitenland geboekt had (alleen). Dus die arme jonge moeders zitten daar met een kleine baby gezellig alleen. Lijkt me niet leuk voor ze.

Ondertussen is echt de herfst aangebroken, overal gele en oranje bladeren, ook op de hoogvlaktes veel oranje waas. Het wordt weer op tijd donker, na 7 uur begint het te schemeren en om 7.45 is de zon echt onder tot de volgende dag 7.11. We lopen nu dus gelijk met Nederland, waar de zon maar 10 minuten later opgaat, maar gelijk onder. Nog even en we zitten hier overdag ook weer een groot deel in het donker.

In de vriezer hebben we een pakje muskusos vlees liggen. We weten nog niet precies wat we ermee gaan doen, maar het is wel spannend. Waarschijnlijk is het erg taai vlees, want het arme beest heeft hele bergen moeten beklimmen om hier in de gemeente aan zijn eind te komen. We wachten het wel af.

Aangezien het jachtseizoen weer geopend is, hopen we binnenkort toch ook weer Eland en Hertevlees te kunnen kopen.

We hadden ook nog een meningsverschil met de Nederlandse belastingdienst. Als we om een M-formulier vragen, dan vragen we niet om een verkeerd berekende belastingaanslag over 2005. Maar goed, bezwaarschrift is toegewezen en we kregen het bedrag dat we eigenlijk moesten betalen deze week terug. Maar natuurlijk niet voordat ze een aanmaning hadden gestuurd, en wel onze klacht en bezwaar hadden bevestigd, maar niet het uitstel van betaling. Uiteindelijk is het voorstel n.a.v. het bezwaar nu zo, dat zij hun eigen rekening betalen en aan ons een leuk bedrag.

Verder heeft Emy deze week de website van de kerk ook weer verder aangepast en van foto's voorzien. www.grytten-prestegjeld.no

Zaterdag 13 september 2008 foto's

Weekje sneltreinvaart. Op de een of andere manier vliegt het leven in Nederland veel harder voorbij dan in Noorwegen.

Zaterdagochtend is Emy vanuit het huisje boodschappen gaan doen in Voorthuizen, terwijl Martin zich vermaakte met uitslapen en rustig aan doen. Heerlijk om weer in een Nederlandse supermarkt rond te lopen!
Uiteindelijk kwam ons bezoek pas later op de middag dus we hadden ook nog wat tijd samen.

Het huisje op Landal Kootwijk was gelukkig erg ruim, want op een gegeven moment zaten we met zo'n 15 volwassenen, een tiener en 6 kinderen in het huisje. Van de kids hadden we geen last, ze vermaakten zich uitstekend op de Nintendo DS, en er werd een draadloze olympische spelen afgewerkt.
Martin's vader, broer en zus met gezin waren er en Emy's moeder, stiefvader, zus met gezin en stiefzus kwamen ook gezellig. Robyn en Carola, Emy's vriendinnen waren ook uitgenodigd, ze gingen mee Chinees halen en bleven ook nog slapen.

Zondagochtend werd eerst Carola op de trein gezet, daarna vertrok Motermuis Robyn naar haar hardloopwedstrijd en daarna was het tijd voor Emy om te vertrekken.

Het was tijd voor het vrijgezellenfeestje voor de dames, ivm met de weervoorspellingen werd er op het laatste moment afgezien van de buitenactiviteit en werd er gekozen voor een high tea, de film 'Mama Mia ' en pannenkoeken eten op de koekoeksboot in Amersfoort. Brigitte had een goede middag met al de vrouwelijke gasten van de bruiloft en wij leerden elkaar allemaal wat beter kennen.

Martin heeft een lekkere fietstocht gemaakt in de omgeving en deed een hernieuwde kennismaking met het fietsen in de plensregen en dan nog terug moeten fietsen.

s' Avonds kwamen Bas en Sas op bezoek. Zij bleven ook slapen en we hebben maandag ochtend gezellig samen ontbeten en het uitgebreid bij gekletst. We hadden deze keer allemaal zulke drukke schema's dat een late aankomst en uitgebreid ontbijt de enige mogelijkheid waren om elkaar toch te zien.

Daarna hebben we geluncht bij Brigitte en Peter, we hadden immers het nieuwe huis nog niet gezien. Ook Emy's vader was ondertussen verhuisd dus gingen we ook daar gezellig op bezoek, ditmaal voor het avondeten. Hier konden we de door ons bestelde pakjes ook meenemen, want die wilden we niet op het bungalowpark laten bezorgen. Onder tussen moest Martin's overhemd ook nog even worden gestreken, want die zag eruit alsof ij recht uit de verpakking kwam (was ook zo).

Dinsdag hadden we geen afspraken en zijn we eerst lekker naar Schijndel gereden, we hebben bij De Wit speciale benzine voor onze Coleman brander gekocht,deze brand n.l.erg goed op deze multi fuel brandstof en tja, omdat bijna alles in Nederland goedkoper is dan in Noorwegen hebben we een paar liter meegenomen.

Daarna zijn we doorgereden naar Hazeldonk waar Martin z'n hart kon ophalen in de de Joost Truckshop, zo blij als een kind verliet hij de winkel met een ' bakkie' en blauwe binnen verlichting voor in de cabine. Omdat terug over de snelweg ook en beetje saai was en we toch een beetje van het aangename weer wilden genieten besloten we om relaxt binnendoor te rijden via de Betuwe door de Veluwe. Pondje over bij Eck en Wiel en midden door de boerengebieden op de Veluwe na slecht bewegwijzerde omleidingen.

Woensdag was dan de grote dag, de reden waarom we eigenlijk naar Nederland waren gekomen, n.l. de trouwdag van Brigitte en Peter.
We werden rond 11.00 verwacht bij Brigitte's ouders waar een een gezellige stress sfeer was. Emy was getuige bij het huwelijk, overigens is dit het 3e huwelijk waarbij Emy getuige is...Ook had Emy de taak om op de mooie jurk van Brigitte te passen tijdens de diverse activiteiten als foto's maken en in en uit de koeiewagen stappen.
Brigitte en Peter hadden namelijk niet voor een mooie trouwauto gekozen, maar voor een koe met wagen. Een trouwkoe, erg romantisch.
Gelukkig hadden ze een prachtige droge, zonnige dag, een mooie ceremonie op het stadhuis van Amersfoort en een gezellig feest op Kasteel Kerkebosch te Zeist. De foto's volgen snel.

Op donderdag hadden we weer een rustige dag. Bijkomen van de bruiloft en voorbereiden op de terugrit van weer twee dagen.

In Barneveld was het markt en hebben ze verder ook alle winkels die we nodig hebben, dus daar hielden we onze shoppingronde.
Met een aantal volle tassen kwamen we weer terug bij de auto. Bij het Kruidvat kochten we, medicijnen, deo's, dvd-tjes, en al het andere dat we voor een euro per stuk konden kopen. Sokken bij de Hema, slofen bij de Schoenenreus, kledingborstels bij de Blokker, op de markt nog klompjes voor in de vrachtwagen bij Martin en kibbeling.

Met de kibbeling gingen we op weg naar Emy's moeder. Ook zij was verhuist, dus we konden weer een mooi ruim en licht huis bewonderen. Samen met Gerda, de dochter van Bart aten we de kibbeling op en was het weer tijd voor afscheid.

Een van onze laatste activiteiten was een bezoek aan de ABNAmro bank. Hier is iets mis met de administratie, waardoor adreswijzigingen niet goed verwerkt worden. Dit keer was de creditcard geblokkeerd doordat ze de afschriften naar Zoetermeer stuurden. Het gekke is dat we wel al een aantal keer in Noorwegen hier afschriften van kregen. Verder bleek dat ook ons nieuwe adres in Noorwegen nog niet tot het hart van de computer was doorgedrongen, dus nu is alles in 1 keer rechtgezet en kon ook de creditcard weer gebruikt worden.

Na nog een boodschappenronde bij de Albert Heijn konden we weer terug naar ons huisje in Kootwijk. Natuurlijk was ons programma niet compleet zonder een fricandel Speciaal, Patat oorlog en kroket, dus dat werd de laatste avondmaaltijd in Nederland.

Vanmorgen zijn we weer vroeg vertrokken op weg naar Noorwegen. Op zich een goede reis, wel veel wind op de veerbootovergangen, maar gelukkig geen reisziekte. Wel sloeg bij Emy de moeheid nu goed toe, waardoor ze net als vroeger een groot deel van de reis sliep.

We overnachten nu, de nacht van vrijdag op zaterdag in hotel Carlia in Uddevalla, mooie kamer en morgen om 7 uur weer ontbijt.

Als het goed is slapen we zaterdagavond weer lekker in ons eigen bed!

De foto's zijn bijgewerkt

Zaterdag 6 september 2008 foto's

Dit bericht wordt weer niet vanuit �ndalsnes geschreven, maar nu deels op de autobahn in Duitsland op vrijdag en hopelijk het laatste gedeelte in Kootwijk, Nederland.

De afgelopen week hebben we het weer druk gehad.
Zaterdag hebben we een rondje dorp en Trollveggen gedaan om nog wat kadootjes te kopen voor ons bezoekje aan Nederland. We hadden wat dingen in ons hoofd, en natuurlijk is dan weer niet alles te krijgen wat we willen hebben.
Maar we hebben toch wel wat mooie dingen gevonden.

Zaterdagavond zin we gezellig langs geweest bij Bianca en Kelly, Rolf's ouders en Peggy waren nog op bezoek, nu hadden we tijd om een beetje te praten. Het was gezellig.

Zondagmorgen hebben we heerlijk uitgeslapen. Verder moesten er natuurlijk ook wat dingetjes in en om het huis gedaan worden, zeker met zicht op ons reisje naar Nederland.

Om vier uur 's middags was er een openlucht kerkdienst in �ndalsnes centrum. Hier is een stuk grond dat sinds 1918 eigendom is van de �ndalsnes Kerkvereniging. �ndalsnes zelf heeft geen eigen kerk. De kerk waar we normaal naar toe gaan is die van Grytten en die ligt in Veblungsnes, een soort voordorpje van �ndalsnes. Voor sommigen is het niet hebben van een eigen kerk een groot gemis. Zelf vinden we het feit dat je Grytten kerk binnen 20 minuten kan belopen vanuit �ndalsnes centrum eigenlijk wel luxe.

Maar goed nu hadden we een openluchtdienst op de plek waar nieuwbouw voor een kerk geplant is, waar trouwens nog geen geld voor bij elkaar is. Er waren zo'n 70 mensen en het was een fijne dienst. Het weer zat gelukkig mee. Er was een electronisch orgel en iemand speelde trompet. De collecte ging (natuurlijk) naar de kerk vereniging.
Na de dienst was er mogelijkheid om te grillen en koffie met cake/taart.

We hebben allebei maar drie dagen gewerkt deze week. Martin reed maandag en woensdag op �lesund met de late Tingstad route. Dinsdag mocht hij naar Molde Kristiansund. Toen wilden ze hem alsnog Tingstad laten laden in �lesund, maar dat ging na enig protest niet door. De afspraak is dat je Tingstad laadt als je om 9 uur begint, want dan kom je pas rond half tien 's avonds weer thuis. En deze keer moest Martin al om 7 uur rijden.

Emy had drie erg drukke dagen, waarbij het haar bijna lukte om evenveel arbeidsuren als Martin te maken.
Op maandag was een lange dag met overdag administratie, een bezoekje aan de kapper van een half uurtje en 'savonds een ouderavond in M�ndalen met daarop volgend een doopgesprek in hetzelfde dorp.
Dinsdag was het overleg met haar collega John over zijn onderwijsgroepen en de ouderavonden die ze die avond samen zouden doen.
's Middags gaf Emy haar eigen jongeren les, 's avonds waren het twee ouderavonden voor de groepen van John in Hen en �farnes.

John is pas op 11 augustus begonnen en had nog nooit ouderavonden gedaan, Emy wel, dus zij heeft de leiding genomen en John heeft een algemeen praatje gehouden voor de ouders.

Woensdag had Emy vergadering en daarna twee onderwijsgroepen in M�ndalen en Innfjorden. Het was ook daar de eerste keer, dus altijd een beetje spannend. Zoals altijd ging het weer goed, maar de groepen aan deze kant van de tunnel zijn altijd rumoeriger en onrustiger. Dat heeft heel erg met de school en de ontbrekende structuur aldaar te maken.

Woensdagavond moest de auto nog ingepakt worden, er moesten nog boodschappen gedaan worden en een laatste was. Emy kwam om half acht thuis en Martin om half tien. Dus even doorwerken. Tegen de tijd dat Martin opgehaald werd van de vrachtwagen was de auto half ingepakt, de kleding van Emy in de tas en lag behalve Martin's kleding alles wel klaar.

Donderdagochtend ging de wekker om kwart over vijf, eigenlijk een beetje te vroeg, maar Martin was wakker genoeg om te rijden gelukkig.
De reis ging heel voorspoedig. Tussen Lillehammer en G�teborg hadden we een heel aantal van die grote tropische regenbuien, maar die zorgden niet voor oponthoud. Rond half tien 's avonds zijn we gestopt in Koge in Denemarken, een heel stuk verder dan we in de zomervakantie kwamen, maar toen gingen we ook drie uur later weg.

Vrijdagochtend ging de wekker om half zeven. We hadden een leuk hotel gevonden voor de nacht en allebei heerlijk geslapen. Na een goed ontbijt zijn we gaan rijden. Voor Hamburg was er een file, maar een kilometer of 5-6, dus niet zo erg.
Die voor Bremen was veel erger, die was 18 kilometer, omdat er een oplegger met pech op de rijbaan stond. Beetje vervelend. Maar goed het grootste gedeelte van dit weblog is in die file geschreven. Nu zijn we net uit deze file en rijden we het volgende weggedeelte met "stau fare" in. We hopen voor 18.00 uur in Kootwijk te zijn. Zijn we later, tja, dan moeten we even naar ze bellen en zien we het dan wel weer.

Een paar uur later: We zijn goed aangekomen in Kootwijk op de Berkenhorst, lekker gegeten en nog even gezwommen.

Zaterdag 30 augustus 2008 _ _ foto's

Heerlijk zulke relaxte weekenden, maar dat zullen er niet veel meer zijn de komende tijd, dus nu nog even genieten
Zaterdag hebben we het weer lekker in en om huis gedaan,

Martin had zin om te gaan skaten, dus hij heeft zijn skates gepakt en is naar Framhald gereden om daar vandaan heen en weer naar Trollveggen te skaten.
Emy had overdag haar culinaire kwaliteiten in de strijd gegooid en had een worteltaart gemaakt in een 28cm vorm.
natuurlijk was dat veel te veel voor ons tweeen, dus na een SMSje wilden ze op Unhjem ook wel meeeten

Op Unhjem waren ook twee nieuwe aanwinsten aangekomen, en dan heb ik het niet over de zus en zwager van Annie, die ook op bezoek waren, maar de twee lieve puppies, Micka en babs, twee heerlijke kleine beestjes die gaan uitgroeien tot schapenhonden.

Op zondag hebben we rustig uitgeslapen, er waren geen kerkdiensten in de buurt, dus we konden het er lekker van nemen

rond de middag hebben we de wandelschoenen gepakt en zijn we naar Vengedalen gereden, om daarvandaan Lillefjellet te beklimmen, als altijd weer een prachtig uitzicht.
Voor Emy ging het ook precies, ze moet nog altijd uitkijken met haar knie

Maandag begon het gewone leven weer, Martin op de vrachtwagen van half negen tot negen en Emy op kantoor het grootste gedeelte van de dag.

Maandagavond ging Bianca haar schoonouders ophalen op het station van Dombås, Emy is toen meegereden om te zorgen dat de bagage en Kelly ook mee terug konden naar Åndalsnes

Dinsdagavond had Emy een vergadering over haar catechisanten en kwamen we allebei tegelijkertijd thuis

Woensdag was een spannende dag, nu is het belijdenisjaar echt begonnen, de eerste ouderavond. Ook de hoofd-dominee was mee, dus dan is het altijd even extra spannend om zo'n vergadering te leiden. Maar gelukkig de volgende dag niets dan lof van de grote baas.

Het plannen van de onderwijsdagen is altijd tricky, en nu al voordat de plannen uitgedeeld waren kwamen de eerste problemen de kop op steken. De eerste was een voetbalwedstrijdweekend in ISfjorden, precies het weekend van het kamp.
Nou gaan we daar niet heel veel rekening mee houden, ze zoeken bij de sportvereniging maar een oplossing, in Maart wisten ze al wanneer wij kamp zouden hebben.
Het tweede probleem was een bergtocht van de jongeren op de school in Åndalsnes, precies de helft van de jongeren weg op het eerste lesuur.
Dat moest opgelost worden, dus het lesuur is verplaatst naar de donderdag. Dat werd woensdags besloten.
toen moest er opeens hard gewerkt worden om alles klaar te krijgen voor het eerste lesuur, maar ook dat is goed gegaan.

Ondertussen heeft Emy dus alweer genoeg overuren opgebouwd in 1 week dat het weekje Nederland in ieder geval niet van de vrije dagen (=onbetaald) af hoeft.

Donderdag mocht Martin opeens weer een paar uurtjes eerder beginnen.
Op zich kwam dat goed uit, want hij had de mannenvereniging die avond, dus kon hij daar gewoon heen.
De late avonden werken is natuurlijk wel lastig voor sociale activiteiten.

In plaats van het tuinhek denken we erover om nog dit najaar de boiler te vervangen en dan het hek in het voorjaar te doen. De electricien is al langsgeweest om te kijken of er nog een extra stop in de stoppenkast geplaatst kon worden en we wachten nu op zijn offerte.
De loodgieter neemt nog steeds de telefoon niet op, of heeft zijn zaak net dicht als we langskomen. (Na vier uur, op woensdag en op zaterdag).
We verdenken hem ervan een speciaal bordje te hebben wat altijdd "dicht" aangeeft als wij in de buurt komen.
De andere loodgieter heeft zijn zaak alleen open of afspraak, maar aangezien die de telefoon ook niet opneemt is het maken van een afspraak wat lastig.

Het gezegde "de klant is koning" is hier niet zo bekend, meer de "weer blij dat je hier een loodgieter hebt!" uitspraak.
we wachten het geduldig af.

Als je naar de fotos gaat kijk dan even goed naar de auto van de politie, hij is hier minstens 15 minuten van de bewoonde wereld vandaan, en de wandeling naar boven is ook 20 minuten of meer.
We zullen maar hopen dat er dit weekend geen noodgevallen zijn geweest.
Aan de andere kant kan deze auto sneller in bijvoorbeeld Åndalsnes zijn dan de auto uit Vestnes of Molde

Donderdag komen we richting Nederland voor de bruiloft van Brigitte, dus of het weblog volgende week op tijd geschreven wordt weten we niet.

Zaterdag 23 augustus 2008

Vorig weekend was een bij huis weekend.
Martin heeft lekker in de tuin gewerkt, daar moest namelijk ook weer wat gebeuren. Misschien is het nu wel de laatste keer van het seizoen geweest dat we gras moesten knippen, maar het moest toch maar gebeuren.

Emy heeft het hele weekend achter de computer gezeten om de website bij te werken. Zaterdagavond was het nieuwe ontwerp af, maar toen bleek om half twee 's nachts dat hij niet werkte in Firefox en opera.
Balen dus, maar goed, uiteindelijk is het zondags in de loop van de dag gelukt om het ook daar allemaal aan het werk te krijgen!
Nu hebben we dus een nieuw uiterlijk op de site.

We zijn wel nieuwsgierig naar wat jullie er van vinden, dus laat gerust een berichtje achter in het nieuwe gastenboek.
Ook deze kregen we in het weekend niet gaande. Het lukte elke keer niet om onze eigen database te openen en te koppelen aan het gastenboek. Maar ook dit was in de loop van de week verholpen, het gastenboek is sinds donderdag in de lucht.
Het oude gastenboek van onze ADSL leverancier had bijna dagelijks problemen, of de site deed het helemaal niet, of het script kwam niet op, etc.
Dat zou nu allemaal goed moeten gaan.

De rest van de week hebben we allebei weer veel gewerkt.
We beginnen redelijk te wennen aan het nieuwe ritme van Martin, kwart over acht de deur uit, kwart over negen in de avond de deur weer in.
Gelukkig kan Emy haar werktijden redelijk aanpassen, dus we gaan gewoon wat later naar bed en wat later uit bed, zodat we elkaar ook nog zien

Emy heeft nu eindelijk haar eigen kantoortje gekregen op het kerkkantoor.
Maandagmorgen werd het nieuwe bureau gelevert, voor die tijd nog snel de kamer schoonmaken, want we hebben al twee maanden geen schoonmaakster meer, en dat merk je met dit soort interne verhuizingen toch wel.
Alleen de boekenkasten die zouden komen zijn er nog niet, dus overal op de kamer liggen boeken en papier, die nog geen plek hebben.
Ook een telefoon verbinding is er nog niet, maar we hopen dat ook dat snel opgelost zal worden.

Door het verhuizen ging er wel weer veel tijd verloren, maar het is heerlijk om op je "eigen" en niet meer je "geleende" kantoor te werken.

Emy is ook weer een aantal keer bij Bianca langs geweest, voornamelijk om te "helpen" met de ADSL en breedband telefoon verbinding. Elke keer lukt het haar ook weer om het hele netwerk eruit te krijgen, de vraag is dan natuurlijk, hoeveel hulp het uiteindelijk is, want dat gedeelte kan Bianca zelf ook best wel goed.
Gelukkig komen we er uiteindelijk meestal wel uit en blijkt er vaak nog een probleem aan de andere kant van de lijn te zitten.
Bij de adsl herkende de CD het wachtwoord niet, en moest je handmatig inloggen en bij de breedbandtelefoon bleek de modem niet aangemeld bij linksys. We hopen nu dat die aanmelding snel komt, want dan kan ze ook weer gewoon bellen.

Het huis van Bianca is ontzettend mooi geworden, mooie kleuren, prachtige meubelen! Echt een lekkere plek om te wonen voor haar en Kelly, en ook zo als ze met Rolf al gepland hadden.

Het weer was deze week weer wisselend, zon, bewolking, regen, warm in de zon, kouder zonder de zon, soms veel wind, dan weer minder. Geen pijl op te trekken.
Het wordt nu ook weer echt donker 's avonds. De zon gaat onder om 21.17 en komt op om 5.57. Het schemert ook weer veel er voor en erna.
Het is nog steeds langer licht dan in Nederland, want daar gaat de zon op om 6.35 en onder om 20.48

Zaterdag 16 augustus 2008

De tijd vliegt weer, zo ben je op vakantie en zo zit je weer helemaal in de maalstroom van het gewone leven.

We hebben weer een redelijk drukke week gehad.
Vorige week zaterdag was het lekker weer en zijn we begonnen aan het schilderen van het balkon bij de slaapkamer. De verf was hier redelijk versleten, dus eerst moest er een soort schoonmaakspul overheen, dat had Martin vrijdags al gedaan, daarna schuren, krabben en zoveel mogelijk alle losse stukjes verfbladder er af.

Zaterdags moest er nog een beetje geschuurd worden, maar daarna konden we beginnen met de verf. Vooral de groene verf doet het erg opknappen. De oude laag was bijna grijs in verhouding. Bij de witte verf zie je het verschil vooral aan de glans en de diepte van de kleur.
Ook het opstapje van de achterdeur kreeg weer een nieuwe laag groene verf.

Zondagochtend moest Emy weer werken, in Verma, Øverdalen kirke.
De gemeente bestond uit 7 volwassenen, 2 kinderen, verder waren aan het werk, de organist, de kirketjener (koster), klokker (assistent) en de dominee (Emy).
De laatste paar jaar is de actieve kerkgemeenschap hier steeds kleiner geworden, zo klein dat we ons nu moeten gaan afvragen voor wie we kerk houden en of het nog economisch haalbaar is.
Het was wel een fijne dienst verder, of je nou preekt voor zo'n klein groepje of voor een volle kerk, hier luisterden ze tenminste wel allemaal. Ook het zingen is in deze kerk nooit een probleem.

's Middags moesten we nog even een bezoekje brengen aan de Trollstigen. We hebben nu ook eindelijk de Stigtroll gezien, dat is de troll die sinds de zomer op de Trollstigen woont. Verder natuurlijk praatjes gemaakt met onze kennissen boven en alle souveniers winkeltjes weer eens goed bekeken. Veel nieuws was er niet, we kunnen ons ook voorstellen dat er hier voor toeristen niet veel meer te halen valt.

Martin had op het werk een redelijk rustige week, op de donderdag na, reed hij zijn nieuwe rit, waarbij hij om 8 uur de deur uit gaat en om 9 uur 's avonds er weer in komt.
We moeten dus ons dagelijkse schema weer een beetje aanpassen, wat later naar bed, wat later er uit, etenstijden komen nu weer anders op de dag te liggen, dus allemaal een beetje wennen.
En dan denk je er een beetje aan te wennen, mocht Martin donderdag weer om 6 uur beginnen.

Emy had dinsdagochtend een begrafenis, altijd weer intensief, maar ook dankbaar werk, om hier te kunnen staan en de familie te kunnen begeleiden in het rouwproces. In dit geval ging het om een man van 89 jaar. De familie had vrede met zijn overlijden, maar het blijft altijd een verlies, vooral voor zijn echtgenote die voor het eerst sinds 1941 alleen staat.

In het najaar volgen er meer begrafenissen, dan krijgt Emy ook eigen dienst-weken. Er is ook weer een wisseling van collega's. Er zijn nu twee parttime inval collega's gestopt, de ene, Kjell is nu echt met pensioen, die heeft een enkele reis Lyon gekocht, zonder dat hij weer hoe of wanneer hij terugkomt en de andere, Inger Marie, is over in een andere functie. Inger Marie blijft wel een collega, alleen in een project, niet als gewone dominee. Haar man John is ook dominee en die is nu de nieuwe fulltime invalcollega.

Er is weer een hele nieuwe verdeling van kerkdiensten gedaan. Een oudere collega is nu vrijgesteld van konfirmanten, hij mag nu helemaal niets meer met ze doen, dus verdelen we de speciale diensten tussen John, Lars (de baas) en Emy.

Dit weekenden volgend weekend zijn we lekker helemaal vrij, dat is ook wel eens goed.

Zaterdag 9 augustus 2008

Afgelopen zaterdag besloot Martin dat we moesten winkelen om voor Emy kleren te kopen voor de bruiloft van Brigitte. Nou is kleding kopen niet één van onze grootste hobbies, maar soms moet het gewoon. Het was weer een hele tour, uiteindelijk kwamen we toch nog met iets thuis, dus dat is fijn.

Op de terugweg zijn we bij de Ørskog Fjellstova gestopt, hier hebben Harry en Hilde een restaurant/camping/huttenverhuur. Harry is beroemd voor de schnitzels. Martin bestelde een T-bone en Emy was wel nieuwsgierig naar de schnitzels. We hebben heerlijk gegeten! Omdat het vrij rustig was en laat op de middag kwam Harry er gezellig bij zitten en hebben we meteen gezellig gepraat.

's Avonds kwam Anita nog even langs na haar werk, ook dat was weer gezellig, gewoon lekker kletsen en ontspannen. Jammer genoeg was het al snel weer laat.

Zondagmorgen moesten we weer op tijd op, Emy moest een doop en gezinsdienst leiden in Vågstranda. Er waren zo'n 40 mensen in de kerk, waarvan 8 kinderen, dus de preek waarbij iedereen ja en nee moest knikken en zeggen paste goed. Het is altijd weer een vraag of er wel kinderen bij zijn, maar dit keer dus wel. Het was een gezellige ontspannen dienst.

's Middags kwam Bianca nog even langs met Kelly en haar vader, ook hier weer even bijgepraat en Bianca kon haar mail nog even nakijken in afwachting van haar nieuwe internet aansluiting volgende week.

Op maandag begon voor Martin weer een onregelmatige werkweek. Het partijgoed is nog niet echt op gang gekomen na de bouwvak en in het weekend was ook nog eens de goederentrein ontspoord na een kleine lawine op de spoorlijn. Maandag kwamen er dus helemaal geen goederen binnen.
Eerst moest Martin om 9 uur beginnen, toen om 16 uur en toen om 18 uur en daarna helemaal niet meer. Verloren dag eigenlijk. Maar goed, de windveren zijn nu wel helemaal geverft en Martin kon zelf de auto wegbrengen om de nieuwe zomerbanden erop te laten zetten! De wielen waren niet goed uitgelijnd en daarom begonnen ze op verkeerde plekken te slijten. Nu hebben we nieuwe Kleber wielen met een H waarde, we hadden T besteld, maar daar konden ze er geen vier meer van leveren, dus kregen we H voor dezelfde prijs. T staat voor maximaal 190 km per uur, H voor 210. Niet dat onze auto dat haalt, maar goed, het kan dan toch maar! We wilden goede banden kopen voor we weer naar Nederland rijden in september.
Dinsdag mocht Martin om 9 uur beginnen en woensdag om 13 uur. Donderdag hoefde hij helemaal niet meer te rijden en vrijdag opeens alweer om kwart voor vijf en dan met stukgoed in plaats van partijen. Onnodig om te zeggen dat we nog niet helemaal in ons slaapritme zitten en Martin is ook nog niet helemaal gewend aan gewone werkdagen!

Emy heeft behalve dinsdag alle dagen op kantoor gewerkt in de ochtend en een deel van de middag. Dat geeft wel wat regelmaat.
Er kwamen deze week ook plotseling weer veel sterfgevallen binnen, Emy's collega die dienst had deze week en volgende week, moest ook nog 2 bruiloften en een gewone dienst voorbereiden dus vroeg hij aan Emy of zij ook een begrafenis op zich kon nemen.
Vrijdag was de voorbereiding met de familie op de begrafenis van dinsdag. Gelukkig was de preek voor deze zondag net klaar, dus kon het netjes achter elkaar aan.

Volgende week heeft Emy op zich niet zo heel veel te doen op kantoor, dus hopelijk kunnen er dan wat overuren teruggehaald worden.

Verder is Martin nu met het balkon bezig, met alle uren overdag thuis is hij lekker klusjes aan het doen.

Verder waren de poezen donderdagmiddag gezellig saampjes op avontuur gegaan. één van de twee, waarschijnlijk Abel, had de hordeur opengemaakt en de dames waren door de tuin gewandeld en kwamen aan de straatkant uit, hier hebben ze overgestoken, maar vonden ze het toch wel heel eng. Daar vonden we ze dus ook weer en konden we ze weer veilig naar huis brengen. Erg heldhaftig zijn de dames niet, maar dat vinden we niet erg.
Vooral Abel is erg schrikkerig en we zijn heel bang dat ze als ze los zouden zijn, in paniek raken en de weg naar huis niet kunnen vinden.

Ondertussen is het 3 uur en 12 minuten minder lang licht dan 22 juni. De zon gaat op om 5.14 en onder om 21.54 we merken het verschil best, omdat het nu echt donker wordt.
In Nederland gaat de zon op om 6.12 en onder om 21.17.

Zaterdag 2 augustus 2008

En zo is de zomervakantie voorbij voor ons en de kalender langzaam naar augustus gerold. Het is vreemd om weer thuis te zijn, we zitten nog niet helemaal in ons ritme. Vooral omdat Martin hele andere tijden werkt dan anders en Emy regelmatig kantoordame speelt op dit moment ivm vakantie van een collega.

Afgelopen weekend is het ons gelukt om alle spullen weer op hun plaats te krijgen, de was schoon te krijgen, naar de kerk te gaan en lekker te barbequen op zondagavond.

Het is ondertussen heel warm hier in Noorwegen, 27-30 graden elke dag, hoewel het nu aan het einde van de week begint af te koelen gelukkig.

Martin mocht opeens 's avonds gaan werken op maandag, van zeven uur tot half twee. Het was een ritje naar Dombås om daar containers te wisselen met een vrachtwagen uit Trondheim. Op zich niet zo erg, niet zulke lange dagen en overdag was er tijd om in de tuin te werken of met Emy mee te gaan naar Molde. Alleen het was natuurlijk wel een heel ander ritme voor Martin en de wekker bleef wel elke ochtend om 7 uur afgaan voor Emy.

Woensdagnacht moest Martin opeens tot vijf uur 's morgens werken, in plaats van half twee. De opgehaalde containers moesten nu doorgebracht worden naar Ålesund. Dat was wel even een zware nacht, want er was niet helemaal op gerekend om zo lang te werken.

Donderdagavond werd de rit afgezegd, nu mocht Martin opeens om 4 uur 's morgens beginnen. Dus er was even tijd om de verloren slaap in te halen. Gelukkig is Martin een flexibele slaper, maar hij is die wisselende tijden ook niet meer zo gewend.

Zoals gezegd zat Emy deze week een aantal dagen achter de receptie/telefoon op kantoor. Gelukkig was het erg rustig, want ze moest ook nog belijdenisplannen maken voor het komende onderwijsjaar en een preek schrijven voor zondag.
Verder was er ook nog een voorbereidend gesprek met de doopfamilie van zondag, maar dat moest 's avonds er tussendoor.

Op dinsdag zijn we samen naar Molde geweest. Emy had er een afspraak en nu konden we even samen naar de Plantasjen, een groot tuincentrum. We hebben er twee mooie metalen plantenbakken voor voor het huis gekocht met in elke bak een grote paarse chrysant. De bakken staan nu aan weerskanten van de ingangstrap en dat staat best chique!

De poezen zijn een stuk knuffeliger dan voor de vakantie, zou het komen doordat ze ons gemist hebben? Of doordat de oppasfamilie meer aandacht voor ze had? We weten het niet, maar ze zijn wel lief. Abeltje neemt de plaats van Martin in in bed als Martin er niet is, dus dat is ook gezellig. We hebben nu ook 'snachts vaak de deur naar het balkon open, met de houten hordeur ervoor. De poezen zitten dan ook een deel van de nacht samen op een kartonnen doos voor de deur de wacht te houden, of zouden ze gewoon naar buiten kijken?

Verder in het nieuws:

Wegens ziekte lag de veerboot Hundeidvika-Festøya tijdelijk aan de kade, gelukkig zijn de werknemers nu weer beter en vaart deze veerboot weer.

Er loopt weer een muskusos rond in de bergen achter het dorp, misschien komt hij de beer wel tegen, dan hoeft deze geen schapen meer op te eten om zijn vetlaag voor de winterslaap aan te maken.

Het is weer Rauma Rock in het centrum, de bevolking van Åndalsnes is meer dan verdriedubbelt en dag en nacht klinkt er hard rock door de straten en buurten van het dorp. Vrijdagmiddag heeft een Gothic groep op de Romsdalshoorn gespeeld voor een publiek van 19 volhardende bergbeklimmers. De groep zelf kwam met de helicopter.

Er is een bus gesignaleerd op de Trollstigen met zijn passagiers op het dak, men denkt dat het erom ging om beter uitzicht te hebben op de weg.

Tot zover het komkommerseizoen in Åndalsnes, volgende week meer nieuws.

Op de nieuwe inleg van het Noorse weblog staan alle links van de plaatsen en campings waar we geweest zijn heel erg overzichtelijk bij elkaar, klik hier.

Zaterdag 26 juli 2008 (Foto's)

de laatste dagen staan er nu ook op, klik hier voor eerste nieuwe dag.

Vrijdagochtend waren we allebei redelijk op tijd wakker, het was duidelijk te voelen dat we nu een ander soort golfslag hadden dan de dag ervoor en met een lege maag en uitgewerkte tabletjes begon Emy zich wat vervelend te voelen.
Dus snel op naar het ontbijt, goed eten en daarna terug naar de hut, lekker even liggen. Zolang ze rustig lag, was het allemaal prima.

Ondertussen was het buiten ook lekker weer, dus Martin wilde ook wel samen het dek op, de zee was ook wat rustiger en we kwamen weer in de buurt van de kust, zolang we rustig bleven zitten ging het met Emy redelijk, Martin maakte rondjes over het dek en kwam elke keer weer terug bij Emy.

We hadden verwacht dat de boot direct naar Bergen zou gaan, maar dat was niet het geval, we hadden een tussenstop in Stavanger en in Haugesund. Gelukkig was het rustig weer en was de kustlijn in dat gebied erg mooi, maar 27 uur op een boot is best lang als je een beetje zeeziek bent.
Tussen de middag hebben we in de hut even een boterhammetje gegeten en daarna allebei lekker een uurtje geslapen, we hebben totaal niets gemerkt van de tussenstop in Haugesund. Rond een uur of vijf kwam de stad Bergen in zicht, het aanleggen duurde iets langer dan gepland en het uitrijden nog langer, dus uiteindelijk reden we kwart voor zeven (in plaats van 18.00) de boot af. We hadden besloten om nog een eindje door te rijden, maar tegen 9 uur vonden we het allebei mooi geweest. We waren net voor het Vikafjellet op Myrkdalen camping. Hier hadden we een jaar of 6 geleden ook al eens gestaan.

Na 3 weken in Engeland zonder muggesteken of knottebeten waren we op de camping binnen 10 minuten allebei een keer of 8 gestoken. Niet leuk dus. We denken dat een groot deel te wijten is aan het slechte grasknippen op de camping daar. (iets waar ze in Engeland heel erg goed in waren, bijna golfbanen daar)

Vanmorgen zijn we om 7.45 weer weggereden van de camping. Het was heerlijk weer en een lekker gevoel om bijna thuis te zijn. De reis liep verder voorspoedig. Op het Vikafjellet moest Emy nog twee midden op de weg rijdende toeristen in halen, die haar totaal niet zagen, maar met behulp van een toeter krijg je dan toch de aandacht die je nodig hebt en de ruimte op de weg om er ook daadwerkelijk langs te kunnen zonder in een berm/afgrond te verdwijnen. Martin moest ook een aantal keer korte metten maken met campers en andere toeristische rijtuigen op de weg, maar dat waren dan ook de enige problemen onderweg.

We reden via weg 13 (Vikafjellet) weg 60 (Utvikfjellet), Stryn, Hellesylt, Stranda weg 63, Valldal en Trollstigen om weer thuis te komen.

Eva zat bij de deur op ons te wachten, Abeltje moest ergens anders vandaan komen, maar beiden waren blij om ons te zien en wilden vooral heel veel geaaid worden.
Theo, Meintje, Tycho en Dje Ling waren vrijdagochtend al vertrokken en hadden het huis in een perfecte staat achter gelaten met mooie bloemen op tafel als welkom! Bianca had ondertussen ook de katten nog een keer gevoerd, dus alles was op orde.
Zelfs de post gaf niet meer dan twee verwachte rekeningen!

Nu zijn de meeste camping spullen weer opgeborgen, de tent is weer opnieuw ingepakt, na lekker uitwaaien, het grondzeil is schoon, en ons bedje ligt klaar.

Donderdag 24 juli 2008

Nou kunnen we het Engelse deel afsluiten. We zijn nu echt op de terugreis. We zitten al weer een aantal uur op de boot van Newcastle (Nord Shields) naar Bergen in Noorwegen.

Gisteren hebben we nog een rondje in de supergrote Tesco's gedaan in Hexham. We hoopten dat de slowcooker die Emy graag wilde hebben binnen was gekomen, maar jammer genoeg niet. Ook nog even in het centrum zelf rondgekeken. Bij een Christelijke boekhandel nog even rustig rond gekeken en daarna op de camping lekker genoten van het goede weer.

De buren die we hadden op de camping waren echte typische stads Engelsen, van de minder gegoede wijken. Zwaar plat dialect en we werden uitgenodigd om nog wat bier met Wodka te komen drinken, maar daar hadden we om half elf 's avonds allebei geen behoefte meer aan.

Later wilden we nog even het dorp in, maar 's avonds is er behalve de pubs niet veel open in Engelse dorpen. Nergens een ijsje te vinden of zo, alleen afhaal chinees, Indiaas en de pubs.

Vanmorgen waren wel allebei al op tijd wakker, na een douche begonnen we met het ontbijt/inpakritueel. Alleen er lag een wolk op de camping, waardoor de tent niet zo snel wilde drogen, dus maar rustig aan gedaan.

Voordat we naar Newcastle upon Tyne zouden rijden voor de boot, moesten we nog even langs de Tesco's. Nu was de slowcooker er wel, dus die hebben we maar gekocht. Verder nog wat kruiden en typisch Engelse dingen. Bij de Waitrose hadden we eerder deze week al stroopwafels gekocht, dus daar moesten we nu nog een keertje langs, zodat we die mee konden nemen naar Noorwegen.

Ten zuiden van Newcastle was nog een Ikea, daar moesten we ook even langs, want Martin's thermos is zo aangekoekt van de koffie dat hij een nieuwe moest hebben. We laten ook allebei regelmatig onze thermos vallen en ze gaan niet eeuwig mee. Maar nu heeft Martin een nieuwe en we hebben een reserve in huis. Voor de katten vonden we ook nog een leuk kadootje. Hierna moesten we door Gateshead manouvreren om de weg naar de veerboot weer te vinden. De afgelopen weken hebben we al ontelbare malen verkeerd gereden, of het nou borden zijn die te laat staan, of borden die verstopt staan in het groen, of gewoon ontbrekende of onduidelijke borden, of dat het onze slechte rijeigenschappen zijn, we weten het niet, maar vermoeden dat het iets met de borden en de talloze rotondes te maken heeft.

Om half twee stonden we in de rij bij de veerboot, in een winkelcentrum in de buurt hadden we nog even gelunched. We konden makkelijk door de ticketcontrole en incheck, alleen moesten we een tijdje wachten voor we de boot op konden. Deze boot gaat via Stavanger en Haugesund, voor hij aankomt in Bergen, dus dan komt er een stukje organisatie aan te pas om te zorgen dat iedereen er op de juiste plek op de juiste tijd uit kan. Maar we stonden midden tussen verschillende Morgan's (moderne oldtimers)die naar de Noordkaap zouden rijden, en dan met de Hurtigrute terug naar Bergen gaan, en op maandag gaan ze via de Trollstigen naar Molde,dus een praatje is dan snel gemaakt.

Op de boot hebben we ons snel thuisgemaakt in de hut, en het vertrek hebben we bekeken vanaf het voordek. Erg mooi zoals de boot de rivier de Tyne en dan de zee op draaien.
Gelukkig was de zee vrij rustig, dus kon Emy, met behulp van een pilletje ook meegenieten van de reis.

Avondeten was van een buffet, heerlijk en gevarieerd eten, alleen wel weer erg Noors. Hoogtepunt was het softijs, dat we zelf mochten tappen.

Daarna hebben we nog maar een kaartje gekocht voor de filmvoorstelling. We zagen de film "I am legend", een erg spannende film, heel goed!

Hierna was het tijd om te gaan slapen, je wordt toch wel moe van de zeelucht en het deinen op de golven. Gelukkig werken Emy's pilletjes tegen zeeziekte erg goed.

Woensdag 23 juli 2008

We zijn nou in het Northumberland National park, hier is een Wifi netwerk, dus we maken er even gebruik van.

Zondagavond na het internetten bij de Mac, hebben we nog een pub gevonden, waar we lekker hebben gegeten, Martin een mixed grill schotel en Emy een Shepherds pie. In de meeste pubs is goed, maar eenvoudig eten te krijgen, voor een redelijke prijs.

Maandagochtend zijn we via een aantal mooie abdijen en kloosters in de Schotse borders richting de Engelse Oost Kust gereden. Via de A71 langs Galashiels naar Melrose Abbey en door naar Kelso Abbey. Onderweg zijn we ook nog gestopt bij Scots View, waar de schrijver sir Walter Scott altijd even stopte om van het uitzicht te genieten, en we weten nu ook waarom, erg mooi!

Vlak bij de kust vonden we de Old Mill Campsite in Fenwick, een camping met prachtig uitzicht, bij een aantal oude boerderij gebouwen en midden tussen de schapen en koeien. Als je de heuvel achter de camping opliep kon je uitkijken op Holy Island, Lindisfarne en de zee.

We zijn nog even naar de weg naar Lindisfarne gereden, deze ligt twee maal per dag 5 uur onder water, nu lag hij nog onder water, dat leverde een mooi uitzicht op.

We gingen slapen met de geluiden van de schapen om ons heen.

Dinsdagochtend waren we al vroeg op, we wilden voor we vertrokken nog een keer de heuvel op om van het mooie uitzicht te genieten. Dat lukte prima, het was ondertussen na alle dagen met regen ook heerlijk weer geworden.

Nu was de weg naar Lindisfarne bijna open, we konden om 9.20 veilig de weg over, die nog wel nat was, maar niet meer overspoeld werd.
Op het eiland is een grote parkeerplaats, de rest moet te voet. We gingen eerst naar de priorij gesticht door St Aiden en later geleid door St Cuthbert, de later tot heilige uitgeroepen monnik en bischop.

Op het eiland was ook nog een kasteel, deels gebouwd met stenen van de ruine van de priorij, erg mooi, op een rots met uitzicht op zee aan bijna alle kanten.

We hebben aan de zee op een weilandje heerlijk een lunch gegeten, en genoten van de zon. Later op de middag, voor de weg weer zou overstromen, zijn we naar de regio Newcastle gereden. In Hexham hadden we een plaatsje gereserveerd op de paarden steeplechasebaan. De hoogste racebaan voor paarden in Groot Brittanie.
Het duurde even voordat we de camping gevonden hadden, in de smalle laantjes en wegen in Engeland zit je tussen de heggen, erg pittoresque, maar niet erg praktisch voor het zien van de borden, die midden tussen het groen zitten.

Reserveren had uiteindelijk niet gehoeven, het was er erg rustig voor de tijd van het jaar. Nou was de ondergrond er erg golvend, dus het was even zoeken voor een goed plaatsje voor de tent. De gebouwen waren er ook erg oud, maar alles werkte, wat moest werken, dat is ook belangrijk, en we stonden weer op een erg mooi hoog punt, dus weer uitzicht over de dalen om ons heen.

Na het eten, we hadden lekkere griekse lamsgehaktballetjes in tomatensaus (kefthedes) bij de Waitrose vandaan, met salade, hebben we nog een rondje door het dorp gewandeld.

Vanmorgen waren we weer redelijk op tijd op, vandaag is de dag voor Hadrianus muur, Hadrians wall, een muur gebouwd op de grens van het Romeinse rijk in 122 a.d. Erg indrukwekkend die oude ruines van de muur en diverse forten en andere Romeinse gebouwen.

Nu is het nog 1 nachtje tot we weer terug gaan, nog even genieten van het eindelijk lekkere weer en de Engelse gewoontes.

Zondag 20 juli 2008 (foto's)

Eindelijk weer een plek om te internetten. Vorig jaar in Canada hadden we op elke camping stroom, met een gewone stekker en verlengsnoer, hier krijg je met een tent niet zomaar electra en Wifi, dat vind je niet makkelijk.

Ik vervolg het nog ongepubliceerde verhaal van donderdag, dus misschien moet je die eerst lezen?

Onze tocht door de Schotse Lowlands beviel ons erg goed, een mooie natuur, veel riviertjes. Vlak na de grens vonden we al een mooi kasteel, Drumlanrig. Dit landhuis/kasteel is al sinds vele generaties in de handen van een ontzettend rijke familie. Deze hebben gelukkig wel de deuren van hun huis voor bezoekers open gezet. We mochten 12 van de kamers in het kasteel zien, de andere 80 waren voor prive gebruik van de familie zelf. Maar deze 12 waren de moeite waard. Er hingen ontzettend veel schilderijen, natuurlijk veel van familie, maar ook een Rembrand, Daar zijn er niet meer veel van in prive bezit. Het was de lezende dame, voor geïnteresseerden. Verder nog een heel aantal andere Nederlandse en Vlaamse meesters. We kregen ook de slaapkamer te zien van prins Charlie, de leider van de Jakobieten. Om het kasteel heen waren ook nog hele mooie tuinen, waar we nog half in verdwaalden.

Later in de middag begon de zoektocht naar een camping weer, volgens de toeristeninfo die we belden waren er bijna geen campings, dus we moesten een stukje terug langs de kust naar Maybole om daar de Culzeal Camping te vinden. Een leuke camping met prachtig uitzicht over de Firth of Clyde op het eiland Arran.
De camping stond op het landgoed Culzeal en ook hier hoorde een kasteel bij, daar zijn we 's avonds heen gelopen, net iets meer dan een kilometer van de camping vandaan. Ook weer indrukwekkend, alleen konden we er niet in zo 's avonds.

Het valt ons elke keer weer op, hoe weinig informatie er over de aanwezige campings is. We hebben het boek van de AA, de Engelse ANWB, maar daar staan er niet veel in eigenlijk. Bij de verschillende toeristeninfo's krijgen we ook weinig adressen. Vaak is het het beste om gewoon rond te rijden tot je een bordje ziet met een caravan en een tent. Staat de tent er niet bij, dan is er meestal geen mogelijkheid om met je tent te kamperen.

Vrijdagochtend gingen we weer op tijd weg, ons doel was de Trossachs, het begin van de Schotse Hooglanden. Op zich een mooi gebied, maar zo met de stromende regen zagen we er niet veel meer in dan we in Zweden ook zouden kunnen vinden. We besloten dus om iets verder door te rijden, terug richting zuidelijker streek om in de buurt van Edinburgh een camping te zoeken. Die vonden we vrij snel in ons boek. Na een telefoontje bleek dat de eerste camping vol was, maar de tweede kon ons best hebben voor drie nachten.

Het was de Linwater camping in Wilkieston een klein stukje buiten Edinburgh. De campingeigenaresse had een droog plekje voor ons gereserveerd achter op het veld. De kleddernatte tent kon nu snel drogen in de wind, hoewel de eerste nieuwe bui al snel weer volgde.

Zaterdag zijn we Edinburgh ingegaan. Met de auto op de park & ride bij het vliegveld hebben we de bus de stad ingenomen. voor 2,50 pond konden we de hele dag met de bus. Het zou goed weer worden, maar gelukkig hadden we onze regenjassen bij ons, want het stroomde van de regen bij aankomst in het centrum. Maar dat kan de pret niet drukken, dus we zijn de oude stad ingegaan naar het kasteel. Dit is een grote toeristenattractie, dus voor kaartjes moesten we wel even in de rij staan. Het kasteel was erg groot, maar met onze koptelefoons met audiogids konden we onze eigen gang gaan.

We hebben op het kasteel nog een kleine lunch gegeten en na meer dan twee uur kwamen we weer de poort uit. Nu op weg naar het moderne Schotse parlementsgebouw. Onderweg hebben we nog een heerlijk Italiaans ijsje gegeten, we hadden nu al sinds Duitsland twee weken eerder geen ijsjes meer gegeten.

Hierna hebben we nog een rondje langs de grote winkels gedaan, vooral heel veel kilts gezien, doedelzakken gehoord en west highlandhigh terriers gezien.

In Livingston een plekje op de route hadden we de dag ervoor een super-wallmart-Asda gevonden, een supergrote supermarkt dus. Hier hadden we vrijdags een heerlijke chinese maaltijd vandaan gehaald, en op zaterdag spareribs voor Martin met pasta voor ons allebei. Het hoeft dan bij de tent alleen nog maar opgewarmd te worden.

Ondertussen was de nachttemperatuur gezakt naar 8 graden, dus moesten de fleeceslaapzakken weer tevoorschijn gehaald worden. Maar dan was het wel weer goed te doen.

Zondagochtend zijn we naar st Mary's kerk geweest op een nabijgelegen countryclub. Een leuke Episcopale kerk met gezellige mensen en moderne gezangen. Natuurlijk weer koffie drinken na de dienst.

Omdat we na zoveel nachten op het luchtbed en in de regen in en uitpakken allebei wel wat stijf waren geworden werd het tijd voor wat andere beweging, dus hebben we een zwembad opgezocht in Braxton en ons daar heerlijk een uurtje uitgeleefd in het zwembad.

Nu zitten we op de parkeerplaats bij de Mc Donalds op een netwerk om het weblog weer te updaten.

Donderdag 17 juli 2008

Vanmorgen zijn we de grens overgegaan naar Schotland, bij Gretna Green. Een leuke toeristische attractie, vanaf 1754 was dit de plaats om snel te kunnen trouwen vanuit Engeland. Hier werden ook stroopwafels verkocht, daar hebben we maar snel gebruik van gemaakt. die kans krijg je niet vaak.

De afgelopen dagen hebben we ontzettend veel gelopen. De auto heeft bijna 45 uur stilgestaan, een record deze vakantie!
Keswick is een klein plaatsje met weinig parkeerplaatsen en genoeg vertier binnen het dorp, dus dan volstaat de benenwagen.
Dinsdag waren we al redelijk vroeg in Keswick, we hebben toen het dorpje verkend en 's avonds hebben we in het dorp chinees gegeten. Natuurlijk is de chinees hier nooit zo als die in Nederland, maar het was wel heel erg lekker. Als voorgerecht hadden we wat verschillende hapjes. Martin had een Chezuan hoofdgerecht met allerlei verschillende soorten vlees, kip en vis in een pittige saus en Emy had rundvlees in een O.K. saus (wie weet wat dat is, mag het ons vertellen) op een gietijzeren plaat.

Woensdagochtend was een culturele dag. We begonnen met een rondleiding in de lokale bierbrouwerij om 11 uur. Martin mocht hier meteen zoveel bier drinken als hij wilde. Gezien het tijdsstip werd het niet meer dan een halve pint. De rondleiding was erg leuk, een kleine brouwerij, met een enthousiaste eigenaresse die vertelde over alle onderdelen van het brouwen. Het enige wat ons niet helemaal duidelijk is, is wat malt is. Het is de basis van het bier, naast de hop dan. Emy mocht het bier ook proeven, maar vond het nog steeds niet lekker.

Na de brouwerij hebben we bij de supermarkt wat bladerdeeg broodjes gehaald en wat te drinken. We hebben die al lopend langs de rivier opgegeten.
We hebben de Katholieke en de Anglicaanse kerk in Keswick bekeken. Heel verschillend, maar allebei erg mooi. De katholieke, nieuw met een indrukwekkend altaar en de Anglicaanse erg oud, met oude mozaïeken, herdenkingstabletten en wat ons opviel, heel hoge grafstenen.

In Keswick zat tot dit voorjaar, de Derwen potloden fabriek, daar was ook een klein museum bij, dus dat hebben we ook maar bekeken. De geschiedenis van potloden, maar ook hoe ze in de oorlog in deze fabriek potloden maakten die hol waren en een kompas en kaart erin hadden, waarmee krijgsgevangenen konden ontsnappen.

In Keswick was ook een Christelijke conventie, we hebben een kijkje genomen in de boekenwinkel die speciaal voor dit doel geopend was in het dorp in een grote tent. Martin vond een aantal CD's en Emy een paar boeken die hadnig zijn voor het werk. We ontmoeten er ook nog een Noor, Emy's Noorse vest en Martin's trui met "Norge/Norway) er op doen het goed. we zijn nu al een aantal keer door middel van de truien of het nummerbord met mensen aan de praat gekomen.

Bij de supermarkt hebben we wat eten gehaald en daarna hebben we de wandeling weer naar de tent gehaald. Ondertussen hebben we ook allebei een nieuwe regenjas. Martin had geen goede regenjas meer en die van Emy was nou niet echt lichtgewicht. Dus nu hebben we er allebei eentje die je met een beetje geluk weer in een klein zakje kan opvouwen. We hebben ze nu ook al aardig wat keren nodig gehad, aangezien we nog steeds wisselend weer hebben met regelmatig regen.

We hadden als avondeten Lamb Rogan Josh, lamsvlees in een pittige Indiase saus. In de supermarkt is er meestal een grote keuze in Italiaans, Indiaas, chinees en Engels halfklare maaltijden. Ook is er een goede keus in toetjes, dus we eten elke avond goed. Het valt ons wel op dat eten in de supermarkten erg goedkoop is vergeleken bij ons in Noorwegen.

In Keswick zit ook een "Norwegian shop" dus daar hebben we ook maar even een foto van gemaakt.

Nadat we in de boekentent waren geweest waren we ook wel nieuwsgierig naar de rest van de conventie. We zijn daarom naar de avondbijeenkomst geweest. Het was een goede avond, goede muziek, met een band, goede preek en interessante onderwerpen. De conventie is gericht op het helpen van Christenen om een goede christelijke levensstijl te ontwikkelen. Praktische dingen dus.

's Avonds waren we allebei kapot van het vele lopen, alleen de nieuwe buren waren ook moe blijkbaar en snurkten hard. Samen met de regen werd het een wat onrustige nacht.

Vanmorgen bleef het regenen, dus hebben we de binnentent maar weer apart opgeborgen en de buitentent in de vuilniszak, zodat niet de hele achterbak vol met water komt te liggen.

En nu zijn we onderweg in Schotland. Hoever we precies rijden vandaag weten we nog niet, dat ligt aan het weer, de omgeving en hoeveel zin we hebben.

Dinsdag 15 juli 2008 (foto's)

We zijn nu op een camping in Keswick, in het Lake District, dit is een gebied met bergen en meren, erg mooi.

Gisteren zijn we vertrokken uit Shrewsbury, we zijn toen richting Manchester gegaan. Voor Manchester ligt Trafford. Hier ligt Old Trafford Road, met het Stadion van Manchester United. Aangezien de meeste van jullie wel weten dat we niet echt museum gangers zijn, zoeken we graag andere culturele uitjes. In dit geval dus het Stadion, We hebben het museum (ja toch een museum) van het stadion en de voetbalclub bekeken en daarna een rondleiding van meer dan een uur gehad door het stadion, erg leuk. Van der Sar voetbalt nog voor deze club vanuit Nederland en Solskjær doet er nog dingen vanuit Noorwegen. Erg leuk!

Hierna zijn we naar Stafford Centre geweest, een immens groot winkelcentrum, heel leuk gebouwd en binnenin ook allerlei grappige details, kolommen, balustrades, een als een scheepsdek opgebouwd terrassen deel met eettentjes etc. Hier hebben we lekker geluncht.

We reden door naar Littleborough, een leuk plaatsje buiten Manchester waar we een camping vonden. Het lag aan het einde van de Pennines, heel pittoresk tussen de heuvels, aan een meer, schapen overal en smalle weggetjes. Heel eenvoudig ook. Maar de WC's waren schoon, dat is ook belangrijk. Voor de douches moest je speciale muntjes hebben, dus deze keer geen douche, doen we op de volgende camping wel weer.

Vanmorgen zijn we op tijd opgestaan, in de miezer regen. Voordat de grote buien losbarsten waren we met het hele gebeuren weer in de auto.
We reden naar het Lake district met de hele tijd dikke regen buien, maar we konden de tent redelijk droog opzetten.

Na heerlijke Nederlandse extra gevulde tomatensoep als lunch te hebben gegeten, hebben we onze korte broeken sandalen en regenjassen aangetrokken om het dorpje te bekijken. Leuke kleine winkeltjes en zoveel outdoor winkels hebben we nog nooit bij elkaar gezien!! Op elke hoek zat er wel eentje, we denken er bij elkaar wel 20 te hebben gezien.

Nu zitten we weer lekker bij de tent, af en toe een zonnetje, maar de regen blijft nu weg.

Zondag 13 juli 2008 (foto's)

Ja hoor, nu staan er ook eindelijk foto's bij dit vakantie verhaal. We zitten op dit moment in "the grapes" een gezellige pub in Shrewsbury, te genieten van een lekker toetje en een kopje thee en koffie. (En een internet verbinding)

Gisteravond hebben we een rondje gelopen door Shrewsbury, uiteindelijk hebben we met wat dwalen het hele centrum gezien. Vanuit de auto hebben we ergens een netwerkje binnengedrongen. Maar dat is eigenlijk illegaal, dus echt rustig zaten we niet. vandaag wel, hier in de pub hoort het bij de service! Gelukkig zitten ook de stopcontacten in de buurt, dus nu kunnen we rustig internetten.

Vanmorgen werden we heerlijk uitgeslapen wakker, we hebben rustig ons ontbijt en toilet gemaakt. Kwart over negen lieten we de tent even achter ons, om in de Abbey naar de kerk te gaan. Een fijne avondmaalsdienst, waar we beiden van genoten.

We hebben weer een paar winkels bekeken en daarna bij de tent een heerlijk soepje gegeten en van de zon gebruik gemaakt. We hebben nog niet zo heel erg veel zon gehad, dus als hij er is, dan moeten we ervan genieten.

Nadat we de hele Sunday Times doorgewerkt hadden, een hele middag "werk", hebben we ons avondeten klaargemaakt, boeuf bourgignon (hoe schrijf je dat?) met pasta.
Nu zitten we hier in de pub van ons toetje te genieten en onze foto's op te laden.

Nog even over het verkeer hier in Engeland. In het zuiden rijden ze echt als gekken, over smalle weggetjes met hoge heggen, waar je geen idee hebt wat er achter de volgende bocht komt, rijden ze meer als 90 km per uur. HEt is al moeilijk genoeg om te wennen aan het links rijden, en dan rijden ze ook nog zo!
Maar goed, het rijden gaat verder prima, Emy heeft zich er nu ook al een paar keer op gestort.
Morgen gaan we verder richting Manchester en de Lake District.

Zaterdag 12 juli 2008 (vakantiefoto's)

Vanavond gaan we eindelijk de boel opladen, dan komen er drie nieuwe logs van deze week, dus klik snel naar hier, voor het eerste nieuwe log.

Vanmorgen waren we allebei weer op tijd wakker, er waren een boel vogels op en om de camping. Rond kwart over negen reden we de camping al weer af. Op de radio kregen we te horen dat het overal veel geregend had deze nacht, gelukkig hadden we er zelf weinig last van. Wel is het best fris, rond de 12-13 graden hier. Maar we hebben toch nog bijna elke dag de sandalen aan. Alleen als we bij de tent zitten is het warme trainingsbroek met dikke sokken.

Vandaag hebben we een mooie route gereden, langs de A40 en A49, naar Hereford, via een kerkje in Kilpeck naar Ludlow en uiteindelijk door naar Shrewsbury, waar we een mooie camping hebben gevonden voor het weekend.

Dit is een mooie regio, heuvels, akkers, velden, bos, en mooie vakwerk huizen en middeleeuwse stadjes. In Ludlow hebben we in een pub heerlijk geluncht en daarna lekker door het stadje gewandeld tot het begon te regenen.

De tent staat nu op Oxon Campsite in Shrewsbury, een mooie camping, met schone wc's en voldoende douches. Hier blijven we tot maandag. Dit is een camping met een speciaal gedeelte alleen voor volwassenen. In eerste instantie kregen we wat vreemde ideen bij het bordje "adults only" maar uiteindelijk bleek het heerlijk rustig te zijn zonder kinderen om de tent heen!

Er zijn best een aantal campings in Engeland die alleen volwassenen willen, maar de meeste zijn ook ingericht voor kinderen.

Vrijdag 11 juli 2008

We hebben weer een drukke week achter de boeg. De hele week 1 keer het internet op geweest bij iemand anders op de computer en een paar keer de mail gecheckt via de mobiel. De techniek staat voor niets, maar nu willen we wel even ons weblog opdateren, dus we hopen morgen onderweg ergens een internetverbinding te vinden.

Maandagochtend zijn we op tijd opgestaan, we hadden precies voor de eerste grote regendruppels alle spullen in de auto en konden beginnen aan ons rondje Nederland.
Eerst in Goor even langs het Kruidvat. Er zijn een aantal dingen die goedkoper en makkelijker te krijgen zijn in Nederland, dus die moesten we even aanvullen.
In Heesch zijn we bij de supermarkt geweest, de C1000. Ontbijtkoek, de verse van de bakker, borrelnootjes, Grolsch bier, filet americain, extra gevulde tomatensoep en ander noodzakelijk kwaad voor de vakantie.
In Schijndel moesten we naar "de Wit" de grote kampeerspecialist. Daar hadden we toch al een aantal dingen die we moesten hebben, maar aangezien onze kooktoestel ook die ochtend benzine begon te lekken, werd het toch een noodzakelijk kwaad om daar ook voor te gaan kijken.
Natuurlijk zijn er dan geen reserveonderdelen te krijgen. We willen geen risico's nemen met benzine, dus kijken voor een andere oplossing. Toevallig hadden ze net hetzelfde kooktoestel in de aanbieding met een korting van 40%, dus hebben we dezelfde gekocht. Een aantal onderdelen van de oude hebben we bewaard en de rest bij de recycling op de camping gezet later die dag.
We hebben ook nog tentstokken gekocht voor onze tarp, zodat die ook goed opgezet kan worden. Nog een zakje voor de slaapzak, de andere is verdwenen in de vrachtwagen van Martin en als toetje voor de lunch nog een broodje kroket.

Hierna reden we door richting Belgie en Frankrijk. Het weer was ondertussen wat ruwer geworden, met veel wind en regen. We hadden weinig zin om te stoppen en de tent op te zetten op het lege landschap tussen Oostende en Calais, dus besloten we om verder te rijden.
Vanwege het slechte weer (wind) en Emy's reisziekte hebben we de Eurotunnel genomen over het kanaal. We kwamen om 6 uur aanrijden en 20 minuten later stonden we al in de trein. Tien over zeven stonden we in Engeland. Door het tijdsverschil was het daar pas tien over zes en konden we na het kopen van een goede wegenkaart rustig op zoek naar een camping.

In Engeland willen niet alle campings tenten op hun terrein, en bij de eerste camping kregen we dus een "nee", maar gelukkig hadden we al snel de volgende camping gevonden, die ons wel wilde hebben.

In St Mary's Bay, een grote camping, met veel stacaravans en seizoensplaatsen, maar ook een groot tentenveld. Aan beide kanten stonden ook Nederlanders, maar later kregen we ook Engelse buren. De Nederlandse buren kregen de Telegraaf van die ochtend en met de Engelse buren nog wat over de tent gepraat. De douches waren gratis, dus daar hebben we ook gebruik van gemaakt.
We aten pasta uit een zakje met pestosaus, best lekker, echt zo'n campingdiner.

Dinsdagochtend gingen we redelijk op tijd op pad. We brachten een bezoek aan Rye, een oud stadje, voor we doorreden naar Bristol, voor de pier en aan het Pavilion, het zomerpaleis van een van de ko

hososs.net