Hallo allemaal
Ik ben Martin Benjamins,ben geboren op 11-6-1972 te Hoogeveen,een plaats in zuidwest Drenthe waar ± 50.000 nuchtere noorderlingen wonen. Nu woon ik helemaal noordelijk in Noorwegen.
Ik getrouwd met Emy.Het eerste contact met Emy werd gelegd op 12-08-98,toen ik voor het eerst Emy's homepage bezocht.Ik besloot om een berichtje in het gastenboek achter te laten en haar een mailtje te sturen, Emy zelf zat op dat moment in de U.S.A. en genoot van een welverdiende vakantie.Ondertussen zijn Emy en ik al weer bijna 7 jaar getrouwd!!!! Op 29 oktober 1999 gaven we elkaar ons jawoord in het gemeentehuis te Hoogeveen en op 30 oktober vroegen wij God om een zegen over ons huwelijk in onze kerk in Den Haag.
Omdat Emy in Den Haag woonde en ik in Hoogeveen besloten we een baan voor mij te zoeken in Den Haag of omgeving.Na een tijdje in Den Haag te hebben gewoond kregen we als snel de mogelijkheid om een flat te huren in Zoetermeer daar hebben we tot begin 2005 met veel plezier gewoond.
Eigenlijk wilden we vanaf het begin af aan Nederland al verlaten.Het werd een strijd tussen Noorwegen en Engeland......Maar zoals je ziet heeft Noorwegen gewonnen.Emy vond een goede voorbereiding belangrijk,dus gingen we op Noorse les bij de Noorse zeemans kerk te Rotterdam.Emy begon met het maken van logistiek draaiboek.Hier en daar werd een abonnementje opgezegd,in de daarop volgende vakanties werden mogelijk woonplaatsen bezocht en streken waar we nog nooit waren geweest.Natuurlijk moesten we ook nog een baan hebben,ik wilde eigenlijk altijd al vrachtwagenchauffeur worden en in Noorwegen waren er goede kansen voor dus moest ik op jacht naar het C en CE rijbewijs
Eind September
2003 ben ik begonnen aan de opleiding tot vrachtwagenchauffeur. Alle theorie
examens die je nodig hebt voor je mag afrijden, verkeer, administratie en
techniek haalde ik in 1 keer zodat ik begin februari 2004 mijn praktijkexamen en
daarmee mijn roze papiertje voor de vrachtwagen kon halen. Ik besloot om nog
even in het leerprogramma te blijven en mijn ADR diploma (vervoer gevaarlijke
stoffen) te halen en natuurlijk heeft elk zichzelf respecterende
vrachtwagenchauffeur ook zijn trailerrijbewijs.
6 april 2004 had ik alles binnen en kon ik gaan solliciteren.
Per 1 juli 2004 ben ik begonnen als distributie chauffeur voor S.T.G. te Zoetermeer.Maar omdat dat, niet het uiteindelijk doel was hielden we de vacatures in Noorwegen ook in de gaten. In januari 2005 hebben we een aantal open sollicitatie brieven geschreven naar verschillende bedrijven hier in de buurt,en na wat telefoontjes over en weer mocht ik bij 2 bedrijven op gesprek komen.Bij Veøy was er niet per direct een plaats,maar bij Lars Kroken AS kreeg ik de vraag wanneer ik kon beginnen....Ik moest nog wel even m'n heftruck certificaat halen maar dat ging allemaal in een keer goed.Ondertussen moesten Emy en ik nog even een verhuizer regelen,maar nadat die was vastgelegd kwam het draaiboek wat Emy had gemaakt goed van pas.
En zo kon ik per 01-05-2005 aan de slag bij Lars Kroken AS te Åndalsnes een middelgroot transport bedrijf met 26 auto's welke hoofdzakelijk rijden voor Tollpost-Globe en DFDS
Inmiddels zijn we al redelijk ingeburgerd, we hebben een leuke etage in een rustig woonwijkje. Ons geloofsleven heeft ons ook de nodige verrijkingen gegeven,van de normale Noorse kerk naar het 'bedehus' en ook komen we regelmatig bij de pinkstergemeente over de vloer.
Zoals
jullie misschien al wel gemerkt hadden ben je terecht
gekomen op een homepage van een christelijk stel. Voor
mij persoonlijk heeft het nog al jaren geduurd om er
vooruit te komen dat ik er ook een ben; n.l een christen.....
De grote ommekeer kwam in 1998 tijdens
het flevo
festival.
Ik was nog nooit eerder op dit christelijke festival geweest,ik ging trouwens nooit naar christelijke festivals of concerten. De reden dat ik dit jaar wel heen wilde was dat ik niet tevreden was met de manier waarop ik leefde ,ik had en heb nog steeds veel plezier in het leven, maar er was net of er iets ontbrak.Ik keek vaak wel op het 'net' naar christelijke sites ,en zo begon het langzaam te groeien.Ik dacht eerst nog dat God mij had verlaten,want anders had Hij mij wel veel meer gesteund in m'n leven en was ik op m'n 20e wel miljonair geworden...toch??.
Na het sturen van een aantal mailtjes en een goed gesprek kreeg ik de functie van "kraamleider ijs en fris",ik mocht dan doen tijdens het festival van donderdag t/m zondag.Ik had een team van ± 18 jonge christenen om mij heen .En waar ik in het begin best wel tegen op zag,bleek later ontzettend mee te vallen.( volgens mij...).Waar ik wel tegenop zag was ,dat ik het een de eerste ontmoeting moest openen met een leuk verhaal en een gebed,en de werkroosters uitdelen.....Nu had God al wel in de gaten dat het voor mij de eerste keer was dat ik dit zou doen,dus toen ik aan kwam op het festival terrein was alles al voor mij geregeld!!!!!.de gene die het de voorgaande jaren kraamleider was,had al van mij gehoord en heeft mij de eerste dagen geholpen!!!!!!!!
Gedurende het festival kreeg ik er steeds meer zin in,er was genoeg ruimte voor het bezoeken van de 'kerktent' en om een praatje te maken met andere jongeren en kraamleiders.En begon me er thuis te voelen tussen die 10.000 andere christenen.En tijdens de slotdienst gingen mij de ogen open,de dienst had als thema 'de verloren zoon'......En dat was ik!!!!!!!! en na het festival is het snel gegaan,sindsdien heb ik een aantal steengoede christelijke concerten gezien,en kreeg dagelijks een bijbelstudie via e-mail ( Manna Int.) en ik heb nog steeds contact met verschillende christenen over de hele wereld.
p.s.kijk ook eens naar mijn links