Hallo allemaal, goed dat je hier op bezoek bent, mijn naam is Emy Benjamins-Böning. Ik ben getrouwd met Martin, hij is officieel mijn maatje sinds 30 oktober 1999.
Sinds 1997 is dit mijn internetsite, we hebben allemaal een plaatsje nodig waar we onszelf kunnen laten zien, en dit is die van mij. In september 2004 is de site verplaatst naar ons nieuwe domein www.hososs.net, een gek idee zo'n verhuizing na 7 jaar.
Ik ben in 1973 in Amsterdam geboren, sinds die tijd ben ik 23 keer verhuist, dus je zou kunnen zeggen dat ik Nederland heb verkend vanuit mijn slaapkamerraam. Op dit moment wonen we in Noorwegen, Met het plan om hier te blijven. Hiervoor woonden we meer dan 5 jaar in Zoetermeer, dat is het langste dat ik ergens heb gewoond!
In 1998 kreeg ik via het internet contact met Martin, en eind oktober 1998 kwam hij voor de eerste keer bij me op de koffie. In februari 1999 besloten we dat we verder wilden met elkaar en op 29 en 30 oktober 1999 zijn we getrouwd.
Martin is een echte zegen in mijn leven, een echt cadeautje van God, ik ben nog steeds erg verliefd, en dat kunnen de meeste vrienden bevestigen!
Martin kwam uit Drenthe en verhuisde naar Den Haag. Hij had een nieuwe baan in deze regio gevonden vlak voor ons trouwen.
Net na onze huwelijksreis kregen we een woning aangeboden in Zoetermeer, waar we vijf jaar hebben gewoond.
We zijn nu al meer dan 6 jaar getrouwd, de tijd vliegt, maar ik heb er nog geen moment spijt van gehad (gelukkig maar) Ik had nooit gedacht dat het huwelijk zo fijn kon zijn, Natuurlijk is het niet altijd perfect, maar als je samen blijft praten en bouwen op de basis van liefde, vertrouwen en gebed heb je de beste basis die je kan hebben.
Na mijn Havo heb ik een jaartje vrij genomen van studie, ik ben naar Engeland gegaan als Au Pair, en heb zeer goede herinneringen aan Sevenoaks in Kent. Ik leerde de taal veel beter, voelde me thuis in een toch wel andere cultuur, en vooral aan de kerk daar, st Nicholas heb ik goede herinneringen.
Ik ben afgestudeerd als Maatschappelijk werker aan de Hogeschool Ede (toen nog Vijverberg-Felua) in 1996. Dit is een Christelijke HBO, waar ik een hele goede tijd heb gehad.
Sinds mijn opleiding heb ik verschillende banen gehad, eerst als audio
typiste via het uitzendbureau, daarna al snel bij Shell als juridisch
secretaresse.
Eind 1997 ben ik als bijstandsconsulent begonnen bij de gemeente Den Haag,
waar ik een goede opleiding heb gehad en veel ervaring heb opgedaan.
In 2001 heb ik een overstap gemaakt naar de IND (immigratie en
naturalisatiedienst) als beslisser, maar dat was zulk juridisch bureau werk dat
mijn creativiteit en communicatieve eigenschappen daar uitdroogden. Na een jaar
had ik het wel gezien in deze hiërarchische mannelijk georiënteerde organisatie en ben
ik weer terug gegaan naar het bijstandswerk.
Vanaf midden 2002 werkte ik als allround consulent bij Sociale Zaken in
Zoetermeer. Er was veel werkdruk, maar desondanks ook tijd voor leuke dingen. De
collega's waren fijn en ondanks een aantal ondankbare klanten gaf het werk me
voldoening genoeg.
Tja een emigratie betekend ook het opzeggen van werk, dus het diepe maar weer
in. Uiteindelijk ben ik net 6 weken werkloos geweest in Noorwegen, dus dat is
wel netjes.
Sinds 2001 leerden Martin en ik Noors bij de Noorse kerk in Rotterdam. We konden toen we in Noorwegen kwamen redelijk de televisie volgen en een klein gesprek voeren met Noren, alhoewel we wel moeite hadden met alle dialecten. Maar nu we hier wonen verstaan we de meeste toch wel, zelfs door de telefoon! En we leren snel.
Ik heb ook in Noorwegen weer les gehad bij het volwassenen educatie centrum. In januari 2006 heb ik de Bergenstest gedaan, een soort staatseksamen in het Bokmål, de meest gebruikte Noorse taal.
Mijn eerste baan in Noorwegen was drie maanden
op de Trollstigen, misschien iets meer dan ik verlangde met zeven dagen per
week, tussen de 8 en 11 uur per dag, met maar twee dagen vrij in het hele
seizoen. meer dan 3 weken met dichte mist, twee en een halve week regen en een
enkele dag zon. Maar goed het was werk en dat was voor mij het belangrijkste.
Het geld dat ik in die drie maanden heb verdient gaan we gebruiken voor mijn
rijbewijs en winterbanden voor de auto.
Vanaf eind augustus heb ik een part-time baan als catecheet bij de Noorse kerk, allemaal best wel spannend, want het is in beide Noorse talen en werken met 14, 15 jarigen, maar ook erg leuk.
daarbij deed ik ook nog een klein baantje bij als tolk in de kinderopvang voor twee Nederlandse kindjes en op de lagere school bij hun oudere zusje. Erg leuk om op die manier het Noorse leven te leren kennen. Kinderen zijn hier veel vrijer. Ze spelen de hele middag buiten, op de kinderopvang dus ook, klimmen in bomen, mogen hun eigen grenzen leren kennen en er wordt niet voorzichtig mee omgesprongen. Op de lagere school mogen ze op de tafel dansen, gelukkig niet elke weer, maar toch. Ik snap nu ook meer van mijn 14,15 jarigen, dus dat is wel grappig. Maar na twee jaar met drie baantjes werd het me toch te veel.
Ik heb toen mijn rijbewijs voor de vrachtwagen gehaald, mijn gewone rijbewijs had ik binnen een jaar na aankomen in Noorwegen al gehaald, dus nu snel door voor het volgende niveau.
In 2007 heb ik een deel van het jaar als vrachtwagenchauffeur gewerkt, maar jammergenoeg kreeg ik arthrose aan mijn knie en kon ik het distributiewerk niet meer doen. Ik kreeg gelukkig in januari 2008 een baan van 60% in de kerk, deels met belijdenislessen en deels als vervangende dominee.
In 2007 hebben we ook een huis gekocht in Åndalsnes,
we waren al een tijdje aan het kijken, hadden al een keer met een
bodronde meegedaan, maar nu lukte het dan.
Het grappige was dat Martin het huis nog niet eens gezien had, want de
officiele bezichtigingen waren overdag, terwijl hij aan het werk was. We
hebben een dag voor onze vakantie een bod uitgebracht en zijn toen op
vakantie gegaan naar Canada. Daar kregen we een week later te horen dat
het huis voor ons was. We hadden de bodronde gewonnen! Gelukkig vond
Martin het toch een mooi huis!
In mijn vrije tijd lees ik veel, hoewel ik ook regelmatig achter de computer te vinden ben, tenminste als Martin er niet al achter zit.
Ik studeerde theologie via een Engelse universiteit in modulen, dat is erg leuk al moet ik toegeven dat mijn tempo hierin niet erg hoog lag. Nu moet ik kijken wat ik verder ga doen.
De basis van mijn leven is mijn relatie met God door Jezus Christus. Ik ben
een praktiserend Christen sinds 1992 en onze thuiskerk was de Anglikaanse kerk in
Den Haag St
John and St Philip onderdeel van de
Diocese in Europe. Nu zijn we in Noorwegen lid geworden van de Noorse
(Lutherse) kerk, erg
spannend, maar God's hand is al voor ons bezig. We hebben via de
pinkstergemeente een groepje mensen leren kennen waar we wekelijks een
Bijbelstudie en gebed mee hebben.
De gemiddelde leeftijd in de kerk ligt hier op 60, in het bedehus op 70,
bij de pinkstergemeente op 50, tja het heeft ook wel wat, maar we willen
toch wel meer mensen
van onze eigen leeftijd te leren kennen.
Ik heb bijna een jaar in Engeland gewoond na mijn Havo examen, ik wilde altijd weer terug verhuizen naar Engeland, maar aangezien Martin's hart in Noorwegen ligt zal ik hem daarheen volgen. Onze toekomst ligt in God's handen!
Alhoewel het lang niet altijd duidelijk is wat God nou precies wil in ons leven, proberen we door te bidden en de Bijbel te lezen, zo veel mogelijk te doen wat Hij van ons vraagt.
© Benjamins 2008, 6. juni